บทที่ 17 08 เย็นไว้ไข่เจียว(2)
“ไม่เอาสิคนดี ให้โอกาสอาก่อนนะคะ อามีของขวัญวันเกิดย้อนหลังให้น้องไข่ด้วยนะ”
“ไม่ต้องเอาของมาล่อค่ะ ไข่ไม่อยากได้อะไรจากคุณอาอีกแล้ว ปล่อยไข่ลง” ฉันพูดเสียงเศร้า ๆ น่าสงสาร ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา อะจ้า ของอะไม่อยากได้ ที่อยากได้คือตัวคุณอาอะค่ะ ไข่อยากได้อยากลอง แต่พอปรายตาเห็นร่องรอยที่ติดลำคอก็อยากจะข่วนหน้าเขาแรง ๆ ให้รู้ว่าเขาน่ะของฉัน อย่าคิดไปนอนให้ใครดูดอีก
ซึ่งก็ทำได้แค่คิดไง ความเป็นจริงต้องแสร้งอ่อนแอ น้อยเนื้อต่ำใจที่เขาผิดสัญญา ไปเป็นของใครต่อใครนักไม่รู้ อะ คิดแล้วก็บีบน้ำตาเพิ่มสักหน่อย มองรอยที่คอด้วยเลย ทำเหมือนเศร้ามาก ๆ
“น้องไข่คะ” ฉันแสร้งหันหน้าหนี
“ปล่อยค่ะ จะกลับบ้าน” จ้า เสียงสั่นมาเลย น้ำตาก็ด้วย ‘อีไข่อีตอแหล’ เพื่อนฉันชอบพูดแบบนี้นะ ซึ่งฉันว่ามันไม่จริงหรอก
แล้วคุณอาก็คือคุณอาที่คิดว่าตัวเขาน่ะเอาฉันอยู่ เขาอุ้มฉันเดินเข้าห้องนอนของเขา นั่นไง วันนี้จะมีมากกว่าจูบไหม จะได้สัมผัสความใหญ่โตหรือเปล่า ตอนนี้ใจสั่นมือสั่นมากบอกเลย ขณะเดียวกัน คุณอาคงคิดว่าฉันสั่นเพราะเสียใจ แต่จริง ๆ หนูสั่นสู้ค่ะ
ฉันเอียงหน้าหลบเมื่อเขาวางฉันบนเตียงแล้วขึ้นมาคาบคร่อมในท่าล่อแหลม จะบอกว่าคุณอาในชุดลำลองเซ็กซี่มาก รอยสักที่แขนและที่ขาตัดกับผิวขาว ๆ สะดุดใจฉันสุด ๆ แล้วคือมองคุณอามุมที่เขาอยู่ข้างบนแบบนี้มันได้ใจเป็นบ้า เย็นไว้ไข่เจียว อีไข่มึงเล่นตัวก่อน เก็บทรงโว้ย “บอกแล้วไงว่าอย่าทำแบบนี้อีก”
“ไม่เอาสิคะ น้องไข่มองอาสิ อาขอโทษ” คุณอาจับหน้าฉันให้หันไปสบตา งุ้ย อยากจับนิ้วมือมางับใจจะขาดแล้ว
“ไม่ต้องมาขอโทษ ลุกออกไปด้วย”
“คนดี คนดีไม่รักอาแล้วเหรอคะ” แหม มาถามหาความรัก แต่ตัวเองไปทอดกายให้คนอื่นย่ำยี คิดว่าฉันหัวอ่อนแล้วจะยอมง่าย ๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ ดูเหมือนจะยังไม่หยุดแถด้วยนะ “ไม่ต้องมองแล้ว รอยเนี่ยแมลงอะไรไม่รู้บินมากัด มันคันอาเลยเกาแล้วก็เกิดรอยเนี่ย ไม่ได้มีอะไรเลยนะคะ”
“จริงเหรอคะ” อะจ้ารับบทคนโง่ไปหนึ่ง
“จริงสิคะ อาจะโกหกคนดีทำไม อาพยายามจะอธิบายแล้ว แต่คนดีไม่ฟังอาบ้างเลย” เป็นไงล่ะ ฉันผิดซะงั้น อาเป้งร้าย แต่รัมภาจะร้ายกว่าค่ะบอกเลย
“แล้วรอยลิปสติกที่ติดปกเสื้อละคะ” เอาสิ ไหนแถมาซิคุณอา อยากรู้จริง ๆ ว่าจะไปได้แค่ไหน
“รอยลิปที่ไหน นั่นมันเกิดอุบัติเหตุระหว่างคุยกับลูกค้าไง น้ำแดงมันหกใส่จนเกิดรอย น้องไข่เชื่ออานะคะ” อยากจับทุ่มแล้วกระชากหนังหัวแรง ๆ โขลกกับพื้น คิดว่าฉันโง่มากหรือไง
โอเค คุณอามาไม้นี้ เดี๋ยวรู้กันค่ะ อย่าพลาดอีกนะ เดี๋ยวเจอไข่บ้าง ถือว่าไข่เตือนแล้วนะ “จริงเหรอคะ ไม่ใช่เห็นไข่เป็นเด็กแล้วมาพูดหลอกกันนะ”
“จริงสิคะ อารักน้องไข่ขนาดนี้ อาจะกล้าโกหกได้ไง” อยากจะตะโกนใส่หน้า รักแบบไหนกันคุณอา หรือแค่อยากฟันแล้วทิ้ง
“ค่ะ ไข่เข้าใจแล้ว ปล่อยได้แล้วค่ะ ไข่อยากกลับบ้าน” เสียงสามเสียงสี่ก็มาและพูดไปงั้น เหมือนเล่นตัว รู้ไงว่าเขามันคนชอบแทะโลม ต้องหาโอกาสจูบหอมดอมดมอยู่แล้ว ฉันก็เลยแกล้งเอาความใสซื่อกระตุกกระตุ้นต่อมเร่งเครื่องสักหน่อย
ฮ่าฮ่าฮ่า โอ๊ย ขำความแรดของตัวเอง
“กลับได้ไง เมื่อคืนอานอนไม่หลับทั้งคืน โทรหาก็ไม่รับสาย อาเครียดมากรู้บ้างไหม”
“ช่วยไม่ได้ ก็ไข่น้อยใจนี่คะ นึกว่าคุณอาผิดสัญญาเห็นเรื่องที่เราตกลงกันเป็นแค่ลมปากหลอกเด็กอย่างไข่”
“ใช่ที่ไหน อารักษาสัญญาของเรามาก ๆ เลยนะ เนี่ยใจอาฝ่อหมดแล้ว คนดีต้องปลอบอานะ ไม่งั้นอาแย่แน่” หืม กล้าพูด แต่ช่างเถอะตามน้ำไปโลดค่า อยากรู้ว่าจะกล้าถึงขั้นไหน วันนี้จะได้เห็นตรงนั้นไหม อยากเห็นใจจะขาดแล้ว
“น้องไข่ต้องปลอบยังไงคะ” อ๊าย! ตื่นเต้นโว้ย
“เริ่มจากจูบก่อนเป็นไง เผื่อใจอาจะดีขึ้นมาบ้าง” เอาวะ จูบมาแล้ว มาเถอะมา อีไข่คนนี้พร้อมรับ
