บทที่ 24 12รัมภาจะตาย

คุณอานั่งคร่อม ปลดกระดุมชุดนอนของฉันออกทีละเม็ด เขาจดจ่อกับหน้าอกที่กำลังเผยออกมาทีละนิด ส่วนฉันจ้องมองใบหน้าของผู้ชายที่หลงรัก เขาอยู่ใกล้แค่เอื้อมมาตลอด ทว่าไม่เคยเอื้อมถึง กระทั่งวันนี้ฉันสามารถจับต้องเขาได้แล้ว แม้จะไม่สามารถทำให้ใครเห็น ไม่มีใครรู้เรื่องของเรา

แต่สิ่งที่แน่นอนคือเขาเป็นของฉัน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ