บทที่ 69 34 หมาหลง(2)

ผ่านไปหลายนาที ฝ่ามือใหญ่วางที่หัว น้ำเสียงอ่อนโยนดัง “สบายใจได้หมาน้อย หน้าอกแค่แดง ไม่มีแผลพุพอง”

“จริงนะคะ” ฉันเผลอลืมตาทำให้สบตากับอาซานอีกแล้ว

“อืม ยังสวยเหมือนเดิม”

“ออก ออกไปรอข้างนอกได้ไหมคะ”

“ได้” อาซานพยักหน้า “เดี๋ยวพนักงานเอาเสื้อมาให้อาจะเคาะเรียกนะ”

“ค่ะ” ขานรับโดยที่ไม่ได้มองหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ