บทที่ 71 35 ไม่เคยมี(2)

โทรศัพท์ที่แผดเสียงร้องอยู่ในกระเป๋าเสื้อฉันเสียมารยาทล้วงมาดูว่าใครโทรมา ‘พิณทอง’

เห็นชื่อที่ขึ้นมาอีไข่กดรับทันที

(คุณ คุณ คุณคะ)

“พูดสิคะ” ฉันแสยะยิ้มยื่นโทรศัพท์ให้คุณอา เขาปรายตามอง หลับตาลงหนึ่งครั้ง ยกมือลูบใบหน้า ถอนลมหายใจ แล้วรับไปคุย

“บอกแล้วอย่าโทรเข้ามา” น้ำเสียงหงุดหงิดพูดกับคนในสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ