บทที่ 74 37 ไม่เป็นไรนะ

เลขาออกไปจัดการเรื่องออกจากโรงพยาบาลสักพักใหญ่ กลับมาบอกผมว่าทุกอย่างเรียบร้อย ผมแต่งตัวเตรียมออกจากโรงพยาบาล แผลที่ร่างกายตอนนี้ไม่เจ็บเท่าความรู้สึกสูญเสียแม่และเสียผู้หญิงคนนั้นไปตลอดกาล ไม่ใช่ไม่รักเพียงแต่เข้าหน้าไม่ติด สานต่อลำบาก ความรู้ส่วนหนึ่งที่มีให้เธอมันแย่ไปแล้ว ปล่อยเธอไปมีอนาคตที่ดีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ