บทที่ 10 มาเป็นหวานใจเถอะนะ

ห้องพักกวินตาแทบไม่มีอะไรเหลือ พอไปถึงเสื้อผ้าของใช้ทุกอย่าง ได้มากองรวมอยู่หน้าห้องรอเจ้าของเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวยืนอยู่หน้าห้องหมดอะไรตายอยาก

"อะไรกันเนี้ย ทำไมมันซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้"

กวินตากวาดสายตารอบห้องที่เลอะเทอะมีแต่รอยเท้า บนเตียงที่นอนของเธอย่อยยับไม่เหลือชิ้นดี เขม่าควันและความร้อนยังค...