บทที่ 9 กวินตาตัวแม่ตัวมัม
กวินตาไม่มีเวลาเอียงอาย กระต่ายสาวยั่วสายตานักเล่นทุกโต๊ะที่เดินผ่าน จวบจนซุปเปอร์ไวเซอร์นำไปที่โต๊ะvip ของวันนี้
เควินยังจับจ้องที่เรียวขามีเส่ห์ ถูกปกปิดด้วยถุงน่องสีดำ ดูแล้วเซ็กซี่จนเลือดในกายเดือดพล่าน หูกระต่ายน่ารักพลิ้วไหวไปมาตามแรงเดิน
เขากวักมือเสี่ยวตงให้เข้ามาใกล้ เพ่งสายตาไปที่เซียนพนันชาวฮ่องกง ที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม พร้อมจะโกงได้ทุกเมื่อ มากับลูกน้องสามสี่คนนั่งประจำที่Table game จิบกาแฟสีหน้าเยือกเย็น เจ้าของชิปกองโตสีสวย หอบเงินมาเล่นครั้งนี้กะมาถล่มคาสิโนของเควินให้ราบคาบ
"เหวินเฉียงครับบอส" เสี่ยวตงกระซิบ
"คนของเราล่ะพร้อมหรือยัง" เควินถามลูกน้องคู่ใจ สายตาคู่คมเพ่งมองผู้มาเยือน
เสี่ยวตงพยักหน้า "พร้อมแล้วครับบอส"
เควินในเมื่อคาสิโนของเขาใสสะอาดขนาดนี้ เซียนพนันจึงต่างอยากมาถล่มให้ราบคาบ กวาดเงินกลับบ้านให้สาแก่ใจ
แต่ถ้าเขาเปิดคาสิโนเพื่อเสีย คงนอนกกสาวๆอยู่บนเกาะส่วนตัวของเขาไม่ดีกว่าเหรอ...
ด้านกวินตาตื่นเต้นมาก นี่เป็นครั้งแรกที่ลงสนาม ซ้ำร้ายยังรับบทเป็นเจ้ามืออยู่ท่ามกลางเซียนพนัน จึงต้องใช้สมาธิให้มากๆ พนมมือไหว้นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพเรียกความมั่นใจ
"พ่อแก้วแม่แก้วช่วยหนูด้วยนะคะ"
ขณะที่กำลังจะถึงโต๊ะ จำเป็นต้องเดินผ่านเควินแบบช่วยไม่ได้ พยายามที่จะไม่สบตาเขาไม่อยากผ่านก็ต้องผ่าน มือบางถูกมือหนารวบไว้ เขาอยากให้กำลังใจหญิงสาว
"คุณโฟมไม่ต้องตื่นเต้นนะผมจะอยู่ตรงนี้"
กวินตาพยักหน้าไม่สนใจมือหนาที่เกาะกุม มุ่งเน้นไปที่เกมมากกว่า เขาคงกลัวทำเธอทำคาสิโนของเขาเจ๊งล่ะมั้งจึงพูดว่า
"ค่ะคุณเควินไม่ต้องห่วง"
แต่เขายังมีแก่ใจซักถาม เห็นใจกับอุณหภูมิในห้องที่เย็นเฉียบ
"หนาวหรือเปล่า"
ยังมีหน้ามาถาม
กวินตาเชิดหน้า เพราะเขาให้เธอใส่ชุดนี้เองนะ แล้วจะมาถามทำไมให้เสียอารมณ์ เขาไม่รู้หรือไงว่าเธอขี้หนาวขนาดไหน ดีที่ยังมีถุงน่องพอช่วยได้บ้าง
"หนาวสิคะ หนาวมาก คุณให้โฟมใส่โฟมก็จะใส่"
เควินเขาผิดเอง...
มาเฟียหนุ่มได้แต่มองตามร่างบางเดินจากไป พร้อมกับมือนุ่มที่หลุดลอย สายตาไม่รักดีจับจ้องไปที่สะโพกสวยไม่วางตา อยากได้ก็อยากได้ แต่เขาจะเอาแต่ใจไม่ได้ รู้อยู่ว่าหญิงสาวเหมือนคนอื่นซะที่ไหน
ลูกนายทหาร จิตใจเด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้ให้กับโชคชะตาแบบนี้เขาชอบ...
Table game
กวินตาทักทายผู้เล่นทั้งหมดเจ็ดคนด้วยความเป็นมิตร ดึงดูดสมาธินักพนันด้วยชุดวาบหวิวของเควิน นั่งเก้าอี้ตรงกลางซ่อนเรียวขาไว้ใต้โต๊ะ
อกอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ เรียวแขนน่าจับเคลียร์มือทั้งสองข้างหน้าหลังเพื่อความบริสุทธ์ใจ นิ้วเรียวเริ่มเช็คและกรีดไพ่เอาเข้าเครื่องสับไพ่แล้วใส่กล่องไพ่รูปร่างคล้ายรองเท้า(ชูว์) ทุกลีลาล้วนทำให้นักพนันมองตามตาไม่กระพริบ
เธอนึกในใจไม่มีใครรวยเพราะการพนัน แต่วันนี้เธอจะพิสูจน์ว่าระหว่างคาสิโนกับผู้เล่น ใครจะเหนือกว่ากัน ดึงไพ่ออกจากชูว์แจกPlayerด้วยความรวดเร็วครบทั้งสองใบไวเสียจนมองตามไม่ทัน
เควินยืนกอดอกสีหน้าเคร่งเครียดหวังว่าหญิงสาวน่าจะเอาอยู่ คาสิโนของเขาอยู่ในมือเธอแล้ว
เหวินเฉียงวางมือบนโต๊ะรับไพ่จากดีลเลอร์สาวสวย ยกยิ้มที่มุมปาก มีความหวังวันนี้เขาจะโกยเงินจนแบกกลับห้องไม่ไหว แง้มดูแต้มที่มุมไพ่ใบหน้านิ่งเก็บอาการ 5แต้มบัดซบสิ้นดี
กวินตาดูแต้มของเธอบ้าง อยากยิ้มแต่ยิ้มไม่ได้ แบบนี้เขาเรียกป๊อกหรือเปล่า9แต้มสวยๆของเธอ ผายมือซักถามแต่ละคน เหวินเฉียงเรียกไพ่เป็นคนแรก หญิงสาวดึงไพ่จากกล่องชูว์ซ้ายมือแล้วส่ง
บรรยากาศเคร่งเครียดอยู่พอสมควร Playerวางชิปเดิมพันแล้วเปิดไพ่ เกมนี้เจ้ามือกินรอบโต๊ะเป็นที่น่าพอใจของเควิน เหวินเฉียงโยนไพ่ให้ดีลเลอร์เสียอาการ วันนี้ไม่ง่ายเสียแล้ว โดนกินตั้งแต่เกมแรกแบบนี้
เควิน แทบอยากจะออกไปตักเตือน มารยาทแบบนี้ไม่ควรทำ คาสิโนของเขาเป็นสากลแล้วไม่ใช่บ่อนผิดกฎหมายทั่วไปซะที่ไหน นึกเห็นใจหญิงสาวขึ้นมา
แต่กวินตาสงบนิ่งตั้งสมาธิแน่วแน่ พูดคุยเสียงหวานรื่นหูเรียกชิปนับชิปอย่างชำนาญ
"โฟมคุณต้องผ่านมันไปให้ได้นะ"
ชิปมากมายกองอยู่หน้ากวินตา เธอรวบมันไว้ในกล่อง เรียงแยกตามสีเป็นระเบียบ แล้วเริ่มเกมใหม่อีกครั้ง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปกวินตาได้พักยี่สิบนาที สับเปลี่ยนกับดีลเลอร์อีกคนที่เข้ามารับช่วงต่อ เหวินเฉียงแพ้ราบคาบวันนี้อาจไม่ใช่วันดีของเขา ที่ควรหยุดก็ต้องหยุด ที่ควรหมอบก็ต้องหมอบ เมื่อชิปกองโตหายวับในพริบตา เขาควรขึ้นห้องพักเรียกพนักงานมานวดผ่อนคลาย
พรุ่งนี้เขาจะเริ่มใหม่อีกครั้ง
"นึกว่าจะแน่"
เควินเดินออกจากมุมสังเกตการณ์ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงเดินออกไปต้อนรับกวินตา ถอดสูทคลุมไหล่บางให้ความอบอุ่น
"ไงคุณ โอเคหรือเปล่า"
กวินตากระชับเสื้อสูทรีบเดินเข้าห้องพักพนักงาน แบบเร่งรีบ ตอนนี้ปวดท้องเข้าห้องน้ำเพราะแอร์ที่หนาวเย็นจนอยากจับไข้
เควินรีบเดินตามด้วยความเป็นห่วง เห็นเธอดูเร่งรีบจึงถามด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง
"คุณโอเคหรือเปล่า"
"ฉันปวดฉี่คุณไม่ต้องตามมานะ"
ชายหนุ่มเสยผมสั้นแก้เขิน มองตามร่างบางหายเข้าไปในห้องน้ำหญิง จึงเตรียมอาหารว่างไว้รอเพื่อเอาใจ
เธอคือตัวเงินตัวทองชั้นดี ที่พกพาโชคมาด้วยแบบเหนือชั้น ดวงดีเสียจนหยิบจับอะไรก็ดีไปหมด
เขาจะต้องเอาใจเธอให้มาก เควินหมายมั่นปั้นมือนั่งกอดอกใช้ส้อมจิ้มไส้กรอกเข้าปาก ยิ้มเปิดเผยอีกครั้งเมื่อหญิงสาวออกมา
หญิงสาวกำลังหิวพอดี นั่งลงที่เก้าอี้จัดการกับอาหารบนโต๊ะ
"ของโฟมใช่ไหมคะ"
เขาพยักหน้า "ของคุณ"
กวินตาที่หนาวเข้ากระดูกอยากจะถามเขา
"ทำไมแอร์เย็นจังคะ ลดอีกไม่ได้เหรอคะ หนาวจะตาย"
เขาตอบสีหน้าเย็นชา "เปิดแอร์ให้มันเย็น ถ้าหนาวจะได้เสียสมาธิ"
กวินตาค้อนเขาริมฝีปากขยับทันทีเมื่อรู้คำตอบ แผดเสียงใส่เขา
"ฉันนี่แหละที่เสียสมาธิ คุณให้ฉันใส่ชุดบ้าอะไรหนาวจะตาย"
เควินสะอึกนิดหน่อย จับจ้องไปที่อกอวบเย้ายวนตาพูดว่า
"คุณอยากได้แบบไหน เปิดบนปิดล่างหรือว่าปิดล่างเปิดบน"
ห้องพักพนักงานหญิง
อาคารหอพักหญิงชั้น5 เกิดความวุ่นวายเมื่อเปลวไฟปริศนาลุกพรึ่บแบบไม่มีสาเหตุ ดีที่แม่บ้านทำความสะอาดเก็บขยะอยู่แถวนั้นพอดิบพอดี
"ไฟไหม้ ไฟไหม้"
จากนั้นเสียงร้องตะโกนโหวกเหวก สัญญาณไฟไหม้ดังกึกก้องพร้อมกับหน่วยดับเพลิงที่ได้รับแต่งตั้งทำงานรวดเร็ว
ห้อง529 ห้องต้นเพลิงเสียหายเกือบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวถูกขนออกมากองไว้หน้าห้อง เตียงนอนเสียหายน้ำไฟถูกตัดเดี๋ยวนั้น สภาพภายในเละเทะไม่มีชิ้นดี
เสี่ยวตงกระหืดกระหอบเมื่อได้รับแจ้งเหตุ รีบรายงานที่ข้างหูเควิน
"บอสครับห้องคุณกวินตาไฟไหม้"
เควินเหลือบมองคนที่เอาแต่กิน นึกเห็นใจอยู่บ้าง ก็พอดีกับสายตาที่มีแต่คำถามสบตากับเขา
"มีอะไรคะเกี่ยวกับฉันหรือเปล่า"
"ห้องคุณไฟไหม้"
กวินตายังไม่อยากเชื่อหูตนเอง มันจะเป็นไปได้ยังไง จะมีอะไรแย่ไปกว่านี้อีก ถามเขาอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
"คุณจะบอกว่าห้องฉันไฟไหม้"
"อื้ม..."
กวินตานึกถึงข้าวของที่เธอเพิ่งได้มา ถึงแม้ว่าเควินจะจ่ายเงินให้ แต่ก็อดเสียดายไม่ได้อยู่ดี ลุกพรวดพราดก้าวขาออกจากห้องทันที ทั้งชุดบันนี่แบบนั้น
เควินลุกตามพยายามยื้อมือบางไว้
"เดี๋ยวสิคุณรอผมด้วย"
เขาสบตากับบอดี้การ์ดคู่ใจที่ห้องเตรียมไว้หรือยัง
"ครับบอสไม่ต้องห่วง"
ขอกำลังใจให้กวินตาด้วยนะคะ
จากนี้คุณเควินเขาจะลุกแบบเต็มพิกัดแล้วนะคะ
