บทที่ 15 ดวงใจมาเฟีย ตอนที่ 15

<คุณตฤณ>

ผมนั่งเฝ้าหนูนิดที่ตอนนี้เริ่มหยุดร้องไห้แล้วแต่ยังไม่ยอมคุยกับผม ถามอะไรชวนทำอะไรก็ไม่ยอมตอบผม ผมยื่นมือไปจับมือหนูนิดไว้ก็ถูกสะบัดออก เห้อไม่เข้าใจอารมณ์หญิงเลยจริงๆ

"หนูนิดครับฟังฉันก่อนได้ไหม"

หนูนิดสะบัดหน้าหนีผมเหมือนจะติดงอนผม คงอารมณ์เย็นขึ้นแล้วหละเหมาะแก่การคุยเพื่อปรับความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ