บทที่ 1 มิเกล
คอนโดมิเนียมย่านสุขุมวิทอันเป็นจุดหมายปลายทางของแก้วตา ชื่อที่คุณป้าตั้งให้ตั้งแต่เกิดหรือที่เพื่อนๆเรียกเธอว่ามิเกล นางฟ้าติดปีกสวมเครื่องแบบของสายการบินอาหรับ ได้ค่าตอบแทนมากที่สุดจากในบรรดาสายการบินทั้งหมด ที่สาวๆใฝ่ฝันและสอบเข้ายากมาก
มิเกลแต่งหน้าเสร็จแล้วยิ้มให้กับเงาในกระจกบานใหญ่ หญิงสาวใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วนสวยงามที่ใครเห็นเป็นต้องมองจนเหลียวหลัง ดวงตากลมโตหวาน ริมฝีปากบางอวบอิ่มฉ่ำวาวยิ่งตอนที่เธอยิ้ม ลักยิ้มเล็กๆสองข้างแก้มดูน่ามองขึ้นไปอีก และเธอยังพกพาเอาความสูงราวๆ170 เซนติเมตรมาอีกด้วย
มิเกลสำรวจเดรสยาวสายเดี่ยวของตนเองว่าเรียบร้อยดี จึงหยิบกระเป๋าสะพายมาคล้องไหล่แล้วออกจากห้อง
วันนี้เป็นวันแรกในรอบสองเดือน ที่เธอจะได้พบกับพสุคนรักของเธอเสียที มิเกลจึงพิถีพิถันกับรูปลักษณ์มากเป็นพิเศษ
พสุ เป็นกัปตันหรือนักบินอยู่คนละสายการบินกับเธอ ปกติแล้วทั้งสองจะมีเวลาว่างตรงกันนั้นยากมาก ดังนั้นวันนี้จึงถือเป็นวันดีที่สุดของเขาและเธอก็ว่าได้ และถึงแม้เธอกับเขาจะคบกันมากกว่าสองปีแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดี
มิเกลกลับถึงคอนโดของตนเองและส่งชุดนางฟ้าซักรีดเรียบร้อย จึงมาเซอร์ไพรส์เขาถึงที่นี่
คอนโดของพสุ
กริ๊ก! มิเกลแตะคีย์การ์ดด้วยรอยยิ้มเพราะอีกเดี๋ยวเธอก็จะได้พบกับพี่พสุแล้ว วันนี้เธอซื้อของสดมาด้วยตั้งใจว่าจะทำอาหารกินกับเขาสองคน
ดวงตากลมโตเจิดจ้าไปด้วยความรัก
“พี่พสุทำอะไรอยู่น้า”
ผลักประตูห้องเข้าไปแล้วกำลังจะถอดรองเท้าแต่ต้องชะงัก เมื่อเห็นว่ามีรองเท้าผู้หญิงที่ไม่ใช่ของเธอแน่ๆ วางไว้แบบลวกๆดูไม่เป็นระเบียบ ข้างกันกับรองเท้าของพี่พสุที่ไม่เป็นระเบียบเหมือนรีบร้อนอะไรซักอย่าง
หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เมื่อรู้สึกว่ามันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ๆ กลิ่นตุๆ เธอได้กลิ่นตุๆ
เท่าที่จำได้ พี่พสุไม่มีน้องหรือพี่สาวนี่นา
เธอรีบเดินเข้าไปข้างในอย่างรีบร้อนผ่านห้องรับแขก ครั้งแรกตั้งใจจะเอาถุงของสดไปไว้ในครัวก่อน แต่เมื่อมองตรงไปก็เห็นจานที่ยังไม่ได้ล้างวางไว้บนโต๊ะสองใบแก้วไวน์และแก้วน้ำอีกอย่างละสองใบ
เธอได้แต่ภาวนาว่าพี่พสุคงไม่หักหลังเธอหรอก เพราะที่ผ่านมาพี่พสุซื่อสัตย์กับเธอมาโดยตลอด
ความรักของเธอและเขาหวานน้ำตาลเรียกมด จนบรรดานางฟ้าที่ยังหาคนรักไม่ได้ต่างอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว
ถ้าพี่พสุมีคนอื่นแพรวาเพื่อนเธอที่รับอาสาเป็นหูเป็นตาให้ต้องรายงานเธอแล้ว แค่คิดว่าพี่พสุมีคนอื่นใจเธอก็เต้นตูมตาม เหงื่อแตกออกตามมือทั้งสองข้าง ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ฟุ้งกระจายไปทั้งห้อง มันช่างโรแมนติกและหวานมาก
เดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึงห้องนอนใหญ่ ประตูที่ปิดไม่สนิททำให้ได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างใน และเสียงกระซิบแผ่วเบาลอยลมออกมา
“เบาๆ ค่ะพี่พสุแพรช้ำไปหมดแล้วค่ะ”
“อะไรกันแพร พี่ไม่ได้ทำรุนแรงเลยนะ”
“พี่พสุคะแพรไม่ไหว”
“พี่พสุทำอย่างกับไปตายอดตายอยากที่ไหนมาอย่างนั้นแหละค่ะ”
“อื้อ...พี่พสุ”
“ก็พี่อดอยากจริงๆทำไมแพรรู้ล่ะ”
“อาส์...”
เสียงครางกระเส่าชวนขนลุก เสียงหัวร่อต่อกระซิกระหว่างหนุ่มสาวค่อยๆดังเข้าไปในโสตประสาทการรับฟังของมิเกล แต่เธอมั่นใจว่าเข้าห้องมาไม่ผิดแน่ๆ ทำไมห้องของพี่พสุถึงมีเสียงผู้หญิงด้วยล่ะ
ขอให้เธอหูฝาดหูอื้อหรือไม่ก็เป็นเสียงจากทีวีก็เป็นได้
“พี่พสุดูซีรีย์ด้วยเหรอ”
สองร่างยังคงเกี่ยวรัดกันอยู่บนเตียง ในลักษณะที่มองดูก็รู้ว่าทั้งสองทำอะไรกันในสภาพเปลือยเปล่า
“อืม...มิเกลเขาไม่ให้อาหารพี่พสุเลยเหรอคะ ถึงได้ตะกรุมตะกรามขนาดนี้”
พสุครอบปากลงบนยอดอกอวบมือหนาขยำเนินอกอย่างหื่นกระหาย เธอแอ่นอกรับและเด้งตัวเข้าหาร่างหนา ขณะที่ริมฝีปากบางปรนนิบัติแก่นกายอย่างถึงพริกถึงขิงในท่าหกเก้า
พสุพอใจกับลีลาเด็ดดวงของแพรวา เธอแซ่บถึงใจจนต้องซี๊ดปากครางกระเส่า
“อ้าส์ แพรสุดยอดจริงๆพี่ชอบ”
“อือ...พี่พสุ”
“มิเกลเขาหวงตัวจะตายไปเข้าใกล้หน่อยก็ถอยตัวหนี จูบซักครั้งยังไม่ได้เลย”
มือเธอสั่นแต่ก็ผลักบานประตูห้องนอนเข้าไป ทำให้เห็นว่าบนพื้นมีเสื้อผ้าชายหญิงทิ้งไว้เกลื่อนกลาด เธอมองไปที่เตียงนอน ถึงแม้ว่าแสงไฟจะสลัวแต่มันก็ชัดเจนอยู่ดี
ดวงตากลมโตเบิกกว้างและแล้วเธอก็เห็นเงาของทั้งสอง ร่างหนึ่งเป็นเพื่อนรักส่วนอีกร่างก็เป็นคนที่เธอรักกำลังทำเรื่องอย่างว่า
มิเกลกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ
“อร๊าย...”
“แพร...พี่พสุ ทำอะไรกันน่ะ”
ดวงตาคู่สวยมองสองร่างที่เกี่ยวรัดกัน ต่างตกใจที่ถูกค้นพบผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ
“มิเกล” พสุกครางเรียกชื่อผู้มาเยือนด้วยความตกใจ
“เกล” แพรวาครางด้วยความตกใจ
ทั้งสองยังอยู่ในอาการตกใจ
มิเกลไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เธอไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง
เธอถูกทรยศหักหลัง ปากเธอสั่นใจเธอหวิวน้ำตาแห่งความผิดหวังทะลักอกมา “มันไม่จริงใช่ไหม...” มิเกลร้องไห้อยู่สักครู่เมื่อตั้งสติได้เธอปาดมันทิ้งไปเดี๋ยวนั้น
เพื่อนรักกับคนรักนี่มันเรื่องบ้าบอที่สุด
เธอผิดหวังที่อุตส่าห์รักอุตส่าห์ไว้ใจ
สิ้นเสียงหวานของมิเกล พสุหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันกายแล้วดึงผ้าห่มคลุมให้แพรวา
“แพร...อีบ้า อีเพื่อนเลว”
“พี่พสุไอ้ผู้ชายมักมาก”
เธอไม่ได้รักเขามากเท่าไหร่หรอกแต่เธอแค้นเพื่อนเธอมากกว่า
หนอย...บอกว่าจะเฝ้าให้
ที่ไหนได้...
อะดรีนาลีนพลุ่งพล่านไปทั้งร่างกายมือเธอกำจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธ มิเกลปาถุงพลาสติกที่อยู่ในมือไปที่พสุ ทั้งหมูทั้งผักผลไม้แปะอยู่บนตัวเขา
เธอวางกระเป๋าสะพายบนโต๊ะเครื่องแป้งดึงผ้าห่มที่แพรวาใช้คลุมร่างกายออก แต่แพรว่าไม่ยอมปล่อยมิเกลจึงกระโจนขึ้นเตียงถลกกระโปรงที่ยาวกรอมเท้าขึ้นแล้วคร่อมร่างแพรวาทันที เธอเงื้อมมือสุดแขนแล้วตบไปที่ใบหน้าสวยของเพื่อนรัก
แพรวายกมือปัดป้องและขอร้องเพื่อนสาว
“ว้าย! อย่านะมิเกลอย่าทำแพรเราเป็นเพื่อนกันนะ”
“ใครเพื่อนมึง”
“แพรเพื่อนรักมิเกลไงปล่อยแพรเถอะ โอ๊ย!”
“ปล่อยแพรเถอะนะแพรรักพี่พสุจริงๆ”
เธอไม่สนหรอกว่าคำว่าเพื่อนจะมีค่าสักเท่าไหร่ตอนนี้ขอระบายความแค้นให้สาแก่ใจ แต่แปลกปกติแพรมันสู้คนแต่วันนี้มันยอมให้เธอตบไม่สู้สักนิด
คงรู้ว่าผิดน่ะสิ
“ดี...ไม่สู้ก็ดี”
ฉาด! ฉาด! ฉาด! เธอไม่รู้เหมือนกันว่าเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนหรือว่าเธอจะบ้าไปแล้ว
แพรวาโดนตบจนปากแตกเลือดใหลออกที่มุมปากทั้งสองข้าง พนมมือไหว้มิเกลน่าสงสาร
“มิเกลปล่อยแพรไปเถอะนะ แพรผิดไปแล้วแพรไม่ทำอีกแล้ว”
“เฮือก...กูไม่ปล่อย”
ขณะที่มิเกลเป็นฝ่ายได้เปรียบ เงื้อมมือตบอีกฝ่ายให้สมกับความแค้นแต่ถูกพสุมาห้ามไว้
“อย่ามิเกลอย่าทำแพร”
มิเกลใช้แรงสะบัดแขนผู้ชายสารเลวออก ไม่อยากให้เขาแตะเนื้อต้องตัวเธออีกเพราะมันน่าขยะแขยงน่ารังเกียจ จึงยกขาอัดเข้าไปที่หว่างขาเขาเต็มแรง ดีที่เธอไม่จับเขาทุ่มออกนอกหน้าต่างก็ดีถมไปแล้ว
ไม่เสียแรงที่เธอเรียนแม่ไม้มวยไทยศิลปะป้องกันตัวมาจากคุณป้า
“พลั่ก! โอ๊ย”
เขาเจ็บจนจุกหน้าเขียวไปทั้งใจลงไปนั่งตัวงออยู่ข้างเตียง ไม่กล้าทำอะไรทั้งสิ้นได้แต่ปล่อยให้แก้วตาตบตีแพรวาจนหนำใจ
“มิเกลพี่ผิดไปแล้วพี่ขอโทษ แพรเขา...”
พสุกำลังจะแก้ตัวว่าที่เขาทำผิดต่อเธอก็เพราะทนแพรวาที่ยั่วยวนไม่ไหว
มิเกลหันขวับ ดวงตากลมโตที่ปกติจะหวานหยาดเยิ้มแต่ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความชิงชัง
“ไม่ต้องมาตอแหลอยากโดนอีกใช่มะ”
“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย”
“พี่ไม่ได้ตั้งใจนะเกล”
เมื่อระบายอารมณ์จนรู้สึกว่าดีขึ้นมาก เธอก็ปล่อยมือจากแพรวาที่มีสภาพสะบักสะบอมนอนนิ่งอยู่บนเตียง และก่อนที่เธอจะออกจากห้องนี้แหวนเพชรที่นิ้วนางข้างซ้ายก็ไม่รู้จะเก็บเอาไว้ทำไม เธอปาใส่หน้าคนมักมากก่อนจะสาปแช่งให้สาแก่ใจ
“ขอให้ไอ้นั่นไม่แข็ง อยากยังไงก็ขอให้หัวตก”
และหันไปที่แพรวา “ส่วนแพรเราขอให้น้ำแห้งตลอดชีวิต ร่วมรักกันด้วยความเจ็บปวดด้วยเถิดสาธุ”
เธอสะใจเป็นบ้าเลย ฮ่า ฮ่า...
หลังจากที่มิเกลตบตีคนทั้งสองจนสาแก่ใจแล้ว ก่อนออกจากห้องนอนเธอใช้เท้าเหยียบย่ำเสื้อผ้าที่กองอยู่กับพื้น เพื่อระบายอารมณ์ครั้งสุดท้ายแล้วออกจากห้องไปแบบเชิ่ดๆเริ่ดๆ
แต่แปลก...ระหว่างทางกลับบ้านเธอพบว่าน้ำตามันไม่ใหลสักหยด
นักบินเจ้าชู้จะตายมีคนเคยเตือนเธอหลายคนแล้ว
