Set เผลอหัวใจ เผลอใจรักคุณภรรยา My Wife

คอนโดมิเนียมย่านสุขุมวิทอันเป็นจุดหมายปลายทางของแก้วตา ชื่อที่คุณป้าตั้งให้ตั้งแต่เกิดหรือที่เพื่อนๆเรียกเธอว่ามิเกล นางฟ้าติดปีกสวมเครื่องแบบของสายการบินอาหรับ ได้ค่าตอบแทนมากที่สุดจากในบรรดาสายการบินทั้งหมด ที่สาวๆใฝ่ฝันและสอบเข้ายากมาก

มิเกลแต่งหน้าเสร็จแล้วยิ้มให้กับเงาในกระจกบานใหญ่ หญิงสาวใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วนสวยงามที่ใครเห็นเป็นต้องมองจนเหลียวหลัง ดวงตากลมโตหวาน ริมฝีปากบางอวบอิ่มฉ่ำวาวยิ่งตอนที่เธอยิ้ม ลักยิ้มเล็กๆสองข้างแก้มดูน่ามองขึ้นไปอีก และเธอยังพกพาเอาความสูงราวๆ170 เซนติเมตรมาอีกด้วย

มิเกลสำรวจเดรสยาวสายเดี่ยวของตนเองว่าเรียบร้อยดี จึงหยิบกระเป๋าสะพายมาคล้องไหล่แล้วออกจากห้อง

วันนี้เป็นวันแรกในรอบสองเดือน ที่เธอจะได้พบกับพสุคนรักของเธอเสียที มิเกลจึงพิถีพิถันกับรูปลักษณ์มากเป็นพิเศษ

พสุ เป็นกัปตันหรือนักบินอยู่คนละสายการบินกับเธอ ปกติแล้วทั้งสองจะมีเวลาว่างตรงกันนั้นยากมาก ดังนั้นวันนี้จึงถือเป็นวันดีที่สุดของเขาและเธอก็ว่าได้ และถึงแม้เธอกับเขาจะคบกันมากกว่าสองปีแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นอยู่ดี

มิเกลกลับถึงคอนโดของตนเองและส่งชุดนางฟ้าซักรีดเรียบร้อย จึงมาเซอร์ไพรส์เขาถึงที่นี่

คอนโดของพสุ

กริ๊ก! มิเกลแตะคีย์การ์ดด้วยรอยยิ้มเพราะอีกเดี๋ยวเธอก็จะได้พบกับพี่พสุแล้ว วันนี้เธอซื้อของสดมาด้วยตั้งใจว่าจะทำอาหารกินกับเขาสองคน

ดวงตากลมโตเจิดจ้าไปด้วยความรัก

“พี่พสุทำอะไรอยู่น้า”

ผลักประตูห้องเข้าไปแล้วกำลังจะถอดรองเท้าแต่ต้องชะงัก เมื่อเห็นว่ามีรองเท้าผู้หญิงที่ไม่ใช่ของเธอแน่ๆ วางไว้แบบลวกๆดูไม่เป็นระเบียบ ข้างกันกับรองเท้าของพี่พสุที่ไม่เป็นระเบียบเหมือนรีบร้อนอะไรซักอย่าง

หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เมื่อรู้สึกว่ามันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ๆ กลิ่นตุๆ เธอได้กลิ่นตุๆ

เท่าที่จำได้ พี่พสุไม่มีน้องหรือพี่สาวนี่นา

เธอรีบเดินเข้าไปข้างในอย่างรีบร้อนผ่านห้องรับแขก ครั้งแรกตั้งใจจะเอาถุงของสดไปไว้ในครัวก่อน แต่เมื่อมองตรงไปก็เห็นจานที่ยังไม่ได้ล้างวางไว้บนโต๊ะสองใบแก้วไวน์และแก้วน้ำอีกอย่างละสองใบ

เธอได้แต่ภาวนาว่าพี่พสุคงไม่หักหลังเธอหรอก เพราะที่ผ่านมาพี่พสุซื่อสัตย์กับเธอมาโดยตลอด

ความรักของเธอและเขาหวานน้ำตาลเรียกมด จนบรรดานางฟ้าที่ยังหาคนรักไม่ได้ต่างอิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว

ถ้าพี่พสุมีคนอื่นแพรวาเพื่อนเธอที่รับอาสาเป็นหูเป็นตาให้ต้องรายงานเธอแล้ว แค่คิดว่าพี่พสุมีคนอื่นใจเธอก็เต้นตูมตาม เหงื่อแตกออกตามมือทั้งสองข้าง ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ฟุ้งกระจายไปทั้งห้อง มันช่างโรแมนติกและหวานมาก

เดินไปไม่กี่ก้าวก็ถึงห้องนอนใหญ่ ประตูที่ปิดไม่สนิททำให้ได้ยินเสียงกุกกักอยู่ข้างใน และเสียงกระซิบแผ่วเบาลอยลมออกมา

“เบาๆ ค่ะพี่พสุแพรช้ำไปหมดแล้วค่ะ”

“อะไรกันแพร พี่ไม่ได้ทำรุนแรงเลยนะ”

“พี่พสุคะแพรไม่ไหว”

“พี่พสุทำอย่างกับไปตายอดตายอยากที่ไหนมาอย่างนั้นแหละค่ะ”

“อื้อ...พี่พสุ”

“ก็พี่อดอยากจริงๆทำไมแพรรู้ล่ะ”

“อาส์...”

เสียงครางกระเส่าชวนขนลุก เสียงหัวร่อต่อกระซิกระหว่างหนุ่มสาวค่อยๆดังเข้าไปในโสตประสาทการรับฟังของมิเกล แต่เธอมั่นใจว่าเข้าห้องมาไม่ผิดแน่ๆ ทำไมห้องของพี่พสุถึงมีเสียงผู้หญิงด้วยล่ะ

ขอให้เธอหูฝาดหูอื้อหรือไม่ก็เป็นเสียงจากทีวีก็เป็นได้

“พี่พสุดูซีรีย์ด้วยเหรอ”

สองร่างยังคงเกี่ยวรัดกันอยู่บนเตียง ในลักษณะที่มองดูก็รู้ว่าทั้งสองทำอะไรกันในสภาพเปลือยเปล่า

“อืม...มิเกลเขาไม่ให้อาหารพี่พสุเลยเหรอคะ ถึงได้ตะกรุมตะกรามขนาดนี้”

พสุครอบปากลงบนยอดอกอวบมือหนาขยำเนินอกอย่างหื่นกระหาย เธอแอ่นอกรับและเด้งตัวเข้าหาร่างหนา ขณะที่ริมฝีปากบางปรนนิบัติแก่นกายอย่างถึงพริกถึงขิงในท่าหกเก้า

พสุพอใจกับลีลาเด็ดดวงของแพรวา เธอแซ่บถึงใจจนต้องซี๊ดปากครางกระเส่า 

“อ้าส์ แพรสุดยอดจริงๆพี่ชอบ”

“อือ...พี่พสุ”

“มิเกลเขาหวงตัวจะตายไปเข้าใกล้หน่อยก็ถอยตัวหนี จูบซักครั้งยังไม่ได้เลย”

มือเธอสั่นแต่ก็ผลักบานประตูห้องนอนเข้าไป ทำให้เห็นว่าบนพื้นมีเสื้อผ้าชายหญิงทิ้งไว้เกลื่อนกลาด เธอมองไปที่เตียงนอน ถึงแม้ว่าแสงไฟจะสลัวแต่มันก็ชัดเจนอยู่ดี

ดวงตากลมโตเบิกกว้างและแล้วเธอก็เห็นเงาของทั้งสอง ร่างหนึ่งเป็นเพื่อนรักส่วนอีกร่างก็เป็นคนที่เธอรักกำลังทำเรื่องอย่างว่า

มิเกลกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ

“อร๊าย...”

“แพร...พี่พสุ ทำอะไรกันน่ะ”

ดวงตาคู่สวยมองสองร่างที่เกี่ยวรัดกัน ต่างตกใจที่ถูกค้นพบผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ

“มิเกล” พสุกครางเรียกชื่อผู้มาเยือนด้วยความตกใจ

“เกล” แพรวาครางด้วยความตกใจ

ทั้งสองยังอยู่ในอาการตกใจ

มิเกลไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เธอไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง

เธอถูกทรยศหักหลัง ปากเธอสั่นใจเธอหวิวน้ำตาแห่งความผิดหวังทะลักอกมา “มันไม่จริงใช่ไหม...” มิเกลร้องไห้อยู่สักครู่เมื่อตั้งสติได้เธอปาดมันทิ้งไปเดี๋ยวนั้น

เพื่อนรักกับคนรักนี่มันเรื่องบ้าบอที่สุด

เธอผิดหวังที่อุตส่าห์รักอุตส่าห์ไว้ใจ

สิ้นเสียงหวานของมิเกล พสุหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันกายแล้วดึงผ้าห่มคลุมให้แพรวา

“แพร...อีบ้า อีเพื่อนเลว”

“พี่พสุไอ้ผู้ชายมักมาก”

เธอไม่ได้รักเขามากเท่าไหร่หรอกแต่เธอแค้นเพื่อนเธอมากกว่า

หนอย...บอกว่าจะเฝ้าให้

ที่ไหนได้...

อะดรีนาลีนพลุ่งพล่านไปทั้งร่างกายมือเธอกำจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธ มิเกลปาถุงพลาสติกที่อยู่ในมือไปที่พสุ ทั้งหมูทั้งผักผลไม้แปะอยู่บนตัวเขา

เธอวางกระเป๋าสะพายบนโต๊ะเครื่องแป้งดึงผ้าห่มที่แพรวาใช้คลุมร่างกายออก แต่แพรว่าไม่ยอมปล่อยมิเกลจึงกระโจนขึ้นเตียงถลกกระโปรงที่ยาวกรอมเท้าขึ้นแล้วคร่อมร่างแพรวาทันที เธอเงื้อมมือสุดแขนแล้วตบไปที่ใบหน้าสวยของเพื่อนรัก

แพรวายกมือปัดป้องและขอร้องเพื่อนสาว

“ว้าย! อย่านะมิเกลอย่าทำแพรเราเป็นเพื่อนกันนะ”

“ใครเพื่อนมึง”

“แพรเพื่อนรักมิเกลไงปล่อยแพรเถอะ โอ๊ย!”

“ปล่อยแพรเถอะนะแพรรักพี่พสุจริงๆ”

เธอไม่สนหรอกว่าคำว่าเพื่อนจะมีค่าสักเท่าไหร่ตอนนี้ขอระบายความแค้นให้สาแก่ใจ แต่แปลกปกติแพรมันสู้คนแต่วันนี้มันยอมให้เธอตบไม่สู้สักนิด

คงรู้ว่าผิดน่ะสิ

“ดี...ไม่สู้ก็ดี”

ฉาด! ฉาด! ฉาด! เธอไม่รู้เหมือนกันว่าเอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนหรือว่าเธอจะบ้าไปแล้ว

แพรวาโดนตบจนปากแตกเลือดใหลออกที่มุมปากทั้งสองข้าง พนมมือไหว้มิเกลน่าสงสาร

“มิเกลปล่อยแพรไปเถอะนะ แพรผิดไปแล้วแพรไม่ทำอีกแล้ว”

“เฮือก...กูไม่ปล่อย”

ขณะที่มิเกลเป็นฝ่ายได้เปรียบ เงื้อมมือตบอีกฝ่ายให้สมกับความแค้นแต่ถูกพสุมาห้ามไว้ 

“อย่ามิเกลอย่าทำแพร”

มิเกลใช้แรงสะบัดแขนผู้ชายสารเลวออก ไม่อยากให้เขาแตะเนื้อต้องตัวเธออีกเพราะมันน่าขยะแขยงน่ารังเกียจ จึงยกขาอัดเข้าไปที่หว่างขาเขาเต็มแรง ดีที่เธอไม่จับเขาทุ่มออกนอกหน้าต่างก็ดีถมไปแล้ว

ไม่เสียแรงที่เธอเรียนแม่ไม้มวยไทยศิลปะป้องกันตัวมาจากคุณป้า

“พลั่ก! โอ๊ย”

เขาเจ็บจนจุกหน้าเขียวไปทั้งใจลงไปนั่งตัวงออยู่ข้างเตียง ไม่กล้าทำอะไรทั้งสิ้นได้แต่ปล่อยให้แก้วตาตบตีแพรวาจนหนำใจ

“มิเกลพี่ผิดไปแล้วพี่ขอโทษ แพรเขา...”

พสุกำลังจะแก้ตัวว่าที่เขาทำผิดต่อเธอก็เพราะทนแพรวาที่ยั่วยวนไม่ไหว

มิเกลหันขวับ ดวงตากลมโตที่ปกติจะหวานหยาดเยิ้มแต่ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความชิงชัง

“ไม่ต้องมาตอแหลอยากโดนอีกใช่มะ”

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวย”

“พี่ไม่ได้ตั้งใจนะเกล”

เมื่อระบายอารมณ์จนรู้สึกว่าดีขึ้นมาก เธอก็ปล่อยมือจากแพรวาที่มีสภาพสะบักสะบอมนอนนิ่งอยู่บนเตียง และก่อนที่เธอจะออกจากห้องนี้แหวนเพชรที่นิ้วนางข้างซ้ายก็ไม่รู้จะเก็บเอาไว้ทำไม เธอปาใส่หน้าคนมักมากก่อนจะสาปแช่งให้สาแก่ใจ

“ขอให้ไอ้นั่นไม่แข็ง อยากยังไงก็ขอให้หัวตก”

และหันไปที่แพรวา “ส่วนแพรเราขอให้น้ำแห้งตลอดชีวิต ร่วมรักกันด้วยความเจ็บปวดด้วยเถิดสาธุ”

เธอสะใจเป็นบ้าเลย ฮ่า ฮ่า...

หลังจากที่มิเกลตบตีคนทั้งสองจนสาแก่ใจแล้ว ก่อนออกจากห้องนอนเธอใช้เท้าเหยียบย่ำเสื้อผ้าที่กองอยู่กับพื้น เพื่อระบายอารมณ์ครั้งสุดท้ายแล้วออกจากห้องไปแบบเชิ่ดๆเริ่ดๆ

แต่แปลก...ระหว่างทางกลับบ้านเธอพบว่าน้ำตามันไม่ใหลสักหยด

นักบินเจ้าชู้จะตายมีคนเคยเตือนเธอหลายคนแล้ว