บทที่ 19 ความรู้สึก

ตกเย็นทั้งสองกลับบ้านเมื่อไปถึงพบว่าดวงแก้วนั่งอยู่บนรถเข็นที่สนามหญ้าหน้าบ้านอยู่ก่อนแล้ว เพียงไม่กี่วันที่แก้วตามาอยู่ที่นี่ดูแลเรื่องอาหารและใช้ธรรมชาติบำบัด ไม่นานคุณป้าดวงแก้วก็เหมือนจะดีขึ้นผิดหูผิดตา

“มากันแล้วป้ารอตั้งนาน”

แก้วตาย่อตัวลงทำให้เห็นใบหน้าสดชื่นของผู้เป็นป้าที่ส่งยิ้มให้เธอ

...