บทที่ 23 ล้อมรั้วล้อมรัก

นิรุจน์ตั้งใจอุ้มแก้วตาลงชั้นล่าง ไม่สนใจว่าเธอต่อต้านเขาด้วยการดันอกเขาออก ผลักไสตัวเขาไม่ให้เข้าใกล้ แต่ในที่สุดเขาก็สามารถสอดแขนอุ้มเธอมาจนได้

“ไปกินข้าว”

“ไม่ไป ฉันยังไม่หิว ปล่อยนะ”

“กอดคอดีๆเดี๋ยวหล่น”

ท่อนขาแข็งแรงของเขาค่อยๆ ก้าวลงบันไดโอบอุ้มร่างแบบบางไว้มั่น แก้วตากลัวตกจึงใช้สองแขนโอบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ