บทที่ 31 แค่สองเรา

หลังจากทั้งสองหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าจากเกมรักครั้งแรก จนกระทั่งฟ้าเกือบสว่างนิรุจน์จึงตื่นมาอีกครั้งด้วยความซู่ซ่า

ใช่...เขายังไม่อิ่ม

อาศัยจังหวะที่เธอหลับ ปลุกเร้าคนหลับลึกจนเธอครางกระเส่า ครางอู้อี้ด้วยความซาบซ่าน ปวดหนึบเต้นตุบเหมือนร่างกายต้องการอะไร มาทำให้คลายลง แม้จะรู้สึกปวดเมื่อยเนื้...