บทที่ 36 พี่รุจน์จะรอ

เหลือเวลาอีกแค่สองวันเธอก็ต้องกลับกรุงเทพฯ แล้วกลับไปใส่ชุดนางฟ้าเหมือนเดิม แก้วตายืนอยู่ที่ระเบียงบ้านดูพระอาทิตย์ตกดิน มองทิวทัศน์ของไร่สักใจลอย

นิรุจน์เองก็สังเกตเธออยู่หลายครั้ง ว่าวันสองวันมานี้แก้วตามักจะเหม่อลอยดูปฏิทินอยู่บ่อยครั้ง บางครั้งนวดขมับของตนเอง บางครั้งเขาเรียกก็ไม่ได้ยิน

แก้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ