บทที่ 18 ป๊าม๊าผมพาลูกสะใภ้มาให้

จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่ได้กินของหวาน ชีวิตขมขื่นเหลือทน คนโตกว่าอย่างเขาต้องเคารพการตัดสินใจและให้เกียรติ

"พี่หยวนรอได้"

รุ่งเช้าของวันอาทิตย์

เพื่อให้ทันรถไฟเที่ยวแปดโมงเช้า ทอฝันต้องออกจากบ้านเวลาตีห้าเท่านั้นตอนนี้เวลาตีสี่ครึ่งยังมืดสนิท

"แฟนพี่หยวนทำไมน่ารักจัง" ผู้ใหญ่หยวนมองร่างบางแต่งตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ