บทที่ 19 พี่หยวนไหวแม้ขอบตาดำ

สถานีรถไฟยะลา

ผู้ใหญ่หยวนมองคนข้างๆ ที่ยิ้มสดใสดวงตาเป็นประกาย เหมือนเด็กที่กำลังออกผจญภัยสู่โลกกว้าง

"พี่อั๊งอยู่โน่นค่ะ"

"สวัสดีค่ะพี่อั๊ง" ทอฝันยกมือไหว้เดินเข้าไปทักทาย ขณะที่เกษตรอำเภอคุยอยู่กับคนอื่นที่เธอไม่รู้จัก

"พี่อั๊งมาถึงนานหรือยังคะ"

"เพิ่งมาถึงเหมือนกันค่ะ"

ผู้ใหญ่หยวนยืนหลังตรงอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ