บทที่ 23 ไอ้เรามันคนกวนบาทาซะด้วย

ระหว่างการเดินทาง ผู้ใหญ่หยวนสบตากับทอฝันต่อหน้าพ่อตาอย่างครูสุภาพ เขายิ้มที่มุมปากเมื่อต้องพบกับพ่อตาที่หวงลูกสาวมากๆ อย่างพ่อของทอฝันทูนหัวของเขา

ผู้ใหญ่หยวนเขามันคนโรคจิตไม่ใช่คนโลกสวย เขาต้องแกล้งพ่อตาเสียหน่อยสนุกดี

"แฮ่ม!" สุภาพกระแอมดักคอมองกระจกส่องหลังทุกห้านาที

เขาแกล้งเอื้อมมือสะกิดหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ