บทที่ 49 คุณพยาบาลที่รัก

หลังจากที่จอมทัพอ้อนวอนหญิงสาวอยู่นานก็ไม่เป็นผล จนกระทั่งเธอกับหมอจากไปเหลือไว้เพียงกลิ่นหอมจางๆ ทิ้งไว้ให้ชื่นใจ

"เอาน่าผู้กองเดี๋ยวผมมาเฝ้าเอง" จ่าแหลมปลอบใจ

"ไม่ต้องหรอกจ่ากลับไปเถอะ ให้ผมเป็นคนไร้ญาติแบบนี้แหละถ้าได้ห้องพิเศษเมื่อไหร่ค่อยมา"

"แน่ใจนะผู้กอง"

"อื้อ ไปเถอะ ฝากดูแลไอ้หลงด้วยมัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ