บทที่ 27 ดีเอ็นเออยู่บนหน้า

“ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ปล่อยให้ครอบครัวใหม่ของลูกสาวท่านมีเวลาพูดคุยกันตามลำพัง คุณเพียงรักไม่ต้องไล่ เพราะยังไงผมตั้งใจจะไปอยู่แล้ว”

เพียงรักมองหน้าผู้ชายคนนั้นราวอยากต่อยหน้าของฟรานเซียสให้สีหน้าคมสันหน้าแหกไม่เหลือชิ้นดีจริงๆ ยังดีที่รู้จักเจียมตัว ขอตัวเดินเลี่ยงกลับทางด้านหลังของบ้าน

ไม่รู้ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ