บทนำ
เพราะรู้สึกผิดและต้องการชดใช้สิ่งที่พี่ชายเธอทำกับเพื่อนสนิท เพียงรัก ขออาสาเป็นผู้ช่วยพยาบาลส่วนตัวคอยดูแลคนป่วยขาพิการ อารมณ์เลือดร้อนอย่าง เจ้าพ่อมาเฟียฟรานเซียส ที่เกลียดชังน้องสาวเพื่อนเข้าไส้ ในเมื่อพี่ชายเธอทำให้เขาตกสภาพสมเพชแบบนี้
เพียงรักคือตัวแทนคนเดียวจะต้องรองรับความโกรธแค้นของเขาทั้งหมด จนกว่าเขาลากคอพวกมันกลับมารับบทลงโทษ และเฉดหัวเธอไสหัวออกไปจากชีวิตเขาซะทันที!
นางร้ายคนนี้...ไม่ขอรักสามีมาเฟียแล้ว : ความรักหรือความเกลียดชังที่เขาต้องเลือก เมื่อหน้าที่สำคัญกว่าคนรัก ที่นางร้ายอย่างเธอต้องชดใช้เพียงเพราะบุญคุณมันค้ำคอ! ไม่มีใครหยามหน้าดูหมิ่นศักดิ์ศรีเจ้าพ่อมาเฟียฟีนิกซ์ได้ ยกเว้นผู้หญิงใจเด็ดตัวเล็กๆ อย่างเอลยา วางยาปลุกเซ็กซ์เขาเพื่อให้เสียผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาทั้งเกลียดทั้งแค้นผู้หญิงร้าย ต่อปากต่อคำได้เผ็ดร้อน คนอย่างเขาไม่ยอมเสียอะไรโดยไม่มีสิ่งของตอบแทนกลับคืน และเธอต้องชดใช้เพียงคนเดียว ในฐานะเมียบำเรอเจ้าพ่อหนุ่ม
บท 1
“หนูต้องการชดเชยความผิดที่พี่ชายของหนูเคยทำไว้กับลูกชายของคุณมาดามนะคะ”
“อารู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ อาดีใจมากที่หนูมาช่วยดูแลฟรานเซียสแทนอา รายนั้นเขากำลังจะแต่งงานกับคนรัก แต่กลับถูกเพื่อนทรยศแย่งคนรักได้ อาว่าผู้หญิงคนนั้นไปเป็นคู่หมั้นของพี่ชายหนูน่ะดีแล้ว ธาตุแท้ผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นแสดงออกมาเมื่อเห็นลูกชายอากลายเป็นแบบนี้”
“หนูขอโทษแทนทุกคนด้วยนะคะ หนูสัญญาว่าจะดูแลคุณฟรานจนกว่าเขาจะกลับมาเดินได้เป็นปกติ”
“แล้วแบบนี้ผู้ดูแลอาวุโสสี่คนขององค์กรมาเฟียเขาจะว่าอย่างไร ในเมื่อเจ้าพ่อมาเฟียฟรานเซียสดันกลายเป็นเจ้าชายขาพิการสองข้างไปซะได้”
เสียงหวานๆ ค่อนข้างกลัดกลุ้มใจของมาดามแพรวาเอ่ยถึงพยาบาลสาวพิเศษที่ขันอาสาขอทำหน้าที่ดูแลลูกชายคนสุดท้องของเธอแทน เพียงรักคือน้องสาวที่เพื่อนของฟรานเซียสทั้งรักทั้งหวงแหน
ห้ามให้น้องมีแฟนเด็ดขาด ส่งเสียเรียนเป็นผู้ช่วยพยาบาลดูแลคนป่วยตามความฝันโลกสีชมพูของคุณหนูเกิดมาจากตระกูลร่ำรวย มีพ่อแม่พี่ชายคอยตามใจ
ซึ่งเพียงรักเพิ่งรู้ธาตุแท้ของพี่ชายคอยทำตัวแสนดีมาโดยตลอดดันแย่งคนรักของเพื่อนสนิท และอุบัติเหตุรถแข่งครั้งนั้นทำเอาฟรานเซียสดันเข้าโรงพยาบาลเมื่อหนึ่งเดือนก่อน หมอบอกว่าขาสองข้างของเขาเกือบพิการ เดินไม่ได้ชั่วคราว แถมคนรักของเขาดันไปหมั้นกับพี่ชายเธอ
เพียงรักละอายใจและรู้สึกผิดจึงขออาสามาดามแพรวาที่ใจดีกับเธอเคยเข้ามาบ้านหลังนี้สองสามครั้งในฐานะน้องสาวเพื่อนสนิทลูกชายคนเล็ก แต่ตอนนี้กลับเข้ามาสถานะแตกต่างกันออกไปเล็กน้อย
ซึ่งก็คือเป็นพยาบาลคอยดูแลคนป่วยอารมณ์ร้อนสูญเสียทุกอย่าง ทั้งเพื่อนทรยศหักหลัง ทั้งคนรักที่เปลี่ยนข้าง และงานองค์กรมาเฟียอิตาลีกำลังหมดความเชื่อใจในตัวเขา
คนมองโลกสวยมาตลอดสำหรับเธอคงจะไม่เข้าใจกับคนอยู่ในโลกมืดหม่นสีหม่นเทาอย่างเขามาตลอดหรอก
“ป้ามาลัยพาหนูเพียงเอาข้าวของขึ้นไปไว้บนห้องตรงฝั่งห้องตรงข้ามของห้องฟรานเซียสเลยนะ ตอนนี้ฟรานเซียสกำลังอาบน้ำอยู่ในห้องนะ อาฝากหนูเพียงดูแลเขาด้วยนะ”
“ค่ะคุณอา”
“เชิญด้านนี้ค่ะคุณเพียงรัก”
มาดามแพรวาส่งรอยยิ้มอ่อนโยนทางหญิงสาว หวังว่าเพียงรักจะดูแลลูกชายคนเล็กของเธอให้หายเป็นปกติ ฟรานเซียสเป็นคนร่าเริง ขี้เล่น และติดตรงเสือผู้หญิงไปบ้าง พอมาเจอโรสริน เขาก็หยุดพวกผู้หญิงที่เคยควงทุกคนพร้อมจะแต่งงานกับเธอ แต่ดันเกิดอุบัติเหตุนี้สักก่อนทำเอาโรสรินหันไปหมั้นกับคาเฟร พี่ชายของเพียงรัก ฟรานเซียสกลายเป็นคนหม่นหมองเศร้า เก็บตัวเงียบในห้อง
“เดี๋ยวป้าช่วยค่ะคุณเพียงรัก”
“ไม่เป็นไรค่ะ เพียงทำเอง คุณฟรานอยู่ในห้องนี้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ค่ะ คุณฟรานเขาหมกตัวเงียบในห้องตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาลคราวนั้นแล้วค่ะ”
“อ้อค่ะ”
“ถ้ามีอะไรต้องการเพิ่มเติมบอกป้าได้นะคะ”
“ขอบคุณค่ะ”
ป้ามาลัยมองออกถึงความจริงใจของน้องสาวคาเฟร พี่ชายกับน้องสาวนิสัยแตกต่างกันราวฟ้าและเหว เธอก็ได้แต่หวังว่าเพียงรักจะดูแลนายน้อยฟรานเซียสจนขาทั้งสองข้างจะหายเป็นปกติ และเพียงรักจะไปจากที่นี้ ขอทำหน้าที่เพื่อชดใช้ความผิดของพี่ชายให้ดีที่สุด
เพียงรักนำข้าวของเสื้อผ้าออกมาจัดเรียงรายใส่ตู้เสื้อผ้า หลังจากเกิดอุบัติเหตุเมื่อหนึ่งเดือนพี่ชายและคู่หมั้นก็ออกเดินทางจากต่างประเทศเพื่อหลบหลีกหนีความผิด
ส่วนพ่อแม่ของเธอต่างเข้าใจดีจึงอนุญาตให้มาดูแลคนพิการเพื่อชดใช้ความผิด ส่วนเงินค่าเสียหาย ฟรานเซียสไม่มีวันรับเงินสกปรกโสโครกพวกนี้เด็ดขาด สิ่งเดียวที่เขาแค้น ต้องการคือเห็นเพื่อนและคนรักทรยศเข้ามาคลานเข่าเข้ามากราบกรานขอวิงวอนด้วยสภาพน่าสมเพชเท่านั้น!
หญิงสาวเลือกเข้าไปด้านในห้องสีเทามืดทึบของคนขาพิการสองข้าง ดันไม่เห็นมีคนอยู่ กลัวว่าจะนั่งรถเข็นจมปลักความแค้นคนเดียว แล้วช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ทุกอย่างเป็นเพราะพี่คาเฟรของเธอเกือบจะทำร้ายชีวิตหนึ่งแค่รักผู้หญิงคนเดียวกัน
“มัมมาทำไมกันเหรอครับ...” เสียงเข้มทุ้มนุ่มดังขึ้นจากห้องน้ำ เขาเข็นรถเข็นสองข้างออกมา ทันทีได้ยินเสียงกุกกักคล้ายกับมีคนมา
“คุณฟรานเซียส”
เพียงรักมองเห็นสภาพจากที่เคยเป็นเจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจอิทธิพล กลับกลายเป็นชายหนุ่มธรรมดาที่ต้องใช้รถเข็นอาศัยช่วยเพราะขาสองข้างเดินไม่ได้เพราะอุบัติเหตุครั้งนั้น
“เธอ! ยัยน้องสาวของไอ้คาเฟร มาทำไมที่นี่!”
แววตาเคยอ่อนลงกลับแสดงแปรเปลี่ยนแข็งกร้าว ฟรานเซียสจำได้แม่นยำว่าผู้หญิงตรงหน้าคือน้องสาวของคาเฟรที่เขาเคยเอ็นดูเหมือนน้องสาวอีกคน แต่เพราะความรู้สึกพี่ชายเธอทำกับเขามันให้ทั้งคับแค้นใจและขยะแขยงครอบครัวของมันทั้งหมดรวมถึงน้องสาวที่มันรักมาก
“เพียงอยากจะมากราบขอโทษแทนพี่คาเฟรที่ทำให้คุณฟรานเซียสต้องกลายเป็นแบบนี้ เพียงเองก็เสียใจ และไม่รู้ว่าพี่คาเฟรหนีไปอยู่ที่ไหน แต่เพียงจะชดใช้แทนพี่ชาย ขอแค่คุณฟรานกลับมาเดินได้เป็นปกติ...”
“สภาพขาพิการฉันสองข้างเนี่ยนะจะมีโอกาสนั้นได้ เหอะ! หล่อนนี่มันโลกสวยเกินไปแล้ว และไม่ต้องมาชดใช้อะไรทั้งนั้น ฉันเกลียด ขยะแขยงหน้าเธอ ผู้หญิงจืดๆ อย่างเธอมันก็ไม่ต่างอะไรกับพี่ชายของเธอนั่นหรอก!”
“แล้วจะให้เพียงทำยังไง คุณฟรานถึงจะยอมให้เพียงดูแลคุณแทนพี่คาเฟร เพียงยอมทำทุกอย่าง เพียงจะพยายามให้พี่คาเฟรและพี่โรสรินกลับมารับโทษให้ได้ค่ะ”
“ฉันไม่เชื่อคำพูดเด็กกะโปโลอย่างเธอหรอก ที่เธอบอกว่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อจะดูแลฉันนี่ พูดจริงหรือว่าพี่ชายเธอสั่งมาสอดแนมอะไรฉันอีก”
“เพียงติดต่อพี่คาเฟรไม่ได้หลังเกิดอุบัติเหตุ ที่เพียงมาก็เพื่อสำนึกผิดอยากจะชดใช้แทนเท่านั้น”
“ถ้าอย่างนั้นเธอก็คลานเข่าเข้ามาหาฉันเพื่อเป็นการพิสูจน์สิว่าเธออยากจะมาดูแลฉันจริง”
เพียงรักพยักหน้ารับ เพราะเธอตั้งใจจะมาชดใช้ให้เขา แม้ว่าอีกฝ่ายปรารถนาจะทำอะไร หญิงสาวยอมทำทุกอย่าง ร่างเล็กยอมคลานเข่าสองข้างมาใกล้ร่างสูงใหญ่นั่งบนรถเข็นมองเธอสายตาดูถูกดูแคลน คล้ายกับว่าเธอคือสุนัขรับใช้ตัวใหม่ที่ซื่อสัตย์สำหรับเขาคอยเลี้ยงดู
“เงยหน้าขึ้น”
น้องสาวของคาเฟรกลั้นใจเงยหน้าสบตาของเขาใกล้ๆ หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นผิดจังหวะ ฟรานเซียสพิจารณาใบหน้าเคยบอกว่าจืด ไม่เป็นที่สะดุดตา กลับต้องคิดใหม่เมื่อมองดูใกล้ๆ ผิวขาวเนียน สวยเรียบไร้ผดผื่น มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเหนือกว่า
“มองไปมองมาน้องสาวของมันก็สวยดีนี่ น่าจะทดแทนกันได้ไม่น้อย” เพียงรักมองใบหน้าคมสันตวัดเลียลิ้นปาดริมฝีปากแห้งผากอย่างไม่เข้าใจกับคำพูดนั้น
“ในเมื่อมันกล้าแย่งคนรักของฉันไปต่อหน้าต่อตา ฉันจะเอาน้องสาวที่มันรักนักรักหนามาแทน มันจะรู้สึกยังไงเมื่อน้องมันอยู่ในกำมือของฉัน”
“คุณฟรานจะทำอะไรเพียง โอ๊ย!”
“กล้าเอ่ยปากพูดก่อนทั้งที่ฉันยังไม่อนุญาตเหรอ เพียงรัก”
“พะ เพียงเจ็บ ปล่อยเถอะค่ะ” น้ำตาคลอเบ้าทำเอาคนโมโหร้อนเลือกปล่อยมือจากเส้นผมสลวย หลังถูกเขากระชากเส้นผมเต็มแรงจนเธอเจ็บ
“ถอดกางเกงให้ฉัน และอมมันซะ ถึงฉันจะขาพิการสองข้าง แต่น้องชายฉันยังใช้งานได้ดี”
“อม? ไม่ได้นะคะ เพียงทำไม่เป็น”
“มารยาหญิงสินะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าน้องสาวไอ้คาเฟรจะไม่เคยเรื่องนี้ ผู้หญิงแรดร่านก็เหมือนว่าที่พี่สะใภ้ของหล่อนนั่นแหละ”
“แต่เพียงมีคนที่กำลังคบหาอยู่แล้ว เกรงว่าจะทำแบบนี้ไม่เหมาะ”
เพียงรักเอ่ยเพื่อเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ ทั้งที่ความจริงเธอโกหก ไม่เคยมีแฟนหรือคนรักด้วยซ้ำ ฟรานเซียสเดือดดาลโมโหอย่างไร้สาเหตุ
“ฉันไม่เชื่อ คนอย่างเธอน่ะหรือจะมีแฟน แค่ผู้ชายมาจีบก็ไม่มีสักคน เพราะเธอหน้าตาจืดชืดก็ไม่มีใครอยากกระเดือกเธอลงหรอก เพียงรัก”
เพียงรักหน้าม่อยลง ปกปิดอะไรอดีตเพื่อนพี่ชายคนนี้ไม่ได้สักอย่าง แอบตกใจที่เขารู้เรื่องส่วนตัวของเธอทั้งหมด โดยที่หญิงสาวไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย มันไม่ยุติธรรม!
“เอ้า! นั่งนิ่งอยู่ทำไม ถอดกางเกงให้ฉัน เพียงรัก”
หญิงสาวหวาดกลัวกับเสียงตวาดดังลั่นรีบถอดกางเกงของฟรานเซียสออก ใบหน้าหวานเขินอายเห็นลำเอ็นอวบใหญ่ดีดเด้งชูชันขึ้นมาตรงหน้าเธอ มือบางสวยลองกำมัน ร้อนวูบวาบ ร้อนจนหัวใจดวงน้อยสั่นหวิว
“อ๊ะ อมจนกว่าฉันจะแตก อ๊า...”
น้ำตาไหลพรากออกมาจากดวงตาคู่สวยเมื่อเขาบีบบังคับเธออมลำเอ็นอวบใหญ่ เพียงรักรองรับแรงกระแทกจากฟรานเซียส เสมือนเธอกลายเป็นทาสบำเรอให้เขาจนกว่าพี่ชายจะกลับมารับบทลงโทษ และถึงเวลานั้นเขาจะเฉดหัวเพียงรักไสหัวออกไปจากที่นี่!
บทล่าสุด
#38 บทที่ 38 ดูแลเท่าชีวิต
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#37 บทที่ 37 แฟรงค์หายตัวไป!
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#36 บทที่ 36 เยี่ยมพี่ชาย
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#35 บทที่ 35 เรียกพี่ได้ไหม(NC20++)
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#34 บทที่ 34 น้ำตาลูกผู้ชาย
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#33 บทที่ 33 ส่วนเกินก็คงต้องถอย
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#32 บทที่ 32 ความทรงจำที่กลับคืน
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#31 บทที่ 31 สามีที่สมบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#30 บทที่ 30 เริ่มจะคุ้นเคย
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026#29 บทที่ 29 ทบทวนความจำ
อัปเดตล่าสุด: 7/8/2026
คุณอาจชอบ 😍
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เศษหัวใจซาตาน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
เจ้าพ่อมาเฟีย
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เสี่ยงรักร้ายนายเพื่อนไม่สนิท
“แล้วฉันจะได้อะไรจากนาย” พรีนต่อลองกับเขาคนหน้าขรึม
“เธอ....” สายตาคมคู่ดุจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ เขาเสียเวลาที่เธอต่อลองกับเขามากพอแล้ว
“เหอะ คิดว่าหล่อ เป็นไอดอลแล้วไง ใช่ว่าสาวๆ จะชอบนายจะทุกคนหรอกนะ” พรีนเอ่ยพร้อมเชิดหน้าใส่แทคิณ ไอดอลแล้วไง ถึงนายนี้จะหล่อตรงสเปกฉันมากก็เถอะ เล่น ตัวไปสิคะ ใบหน้าอันหล่อเหลาโน้มเข้าหาคนตรงหน้า พร้อมกับหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก
“ไม่ชอบ เกลียดฉัน” เขาแสยิ้มถามคนตรงหน้า
“ก็ไม่ขนาดนั้น”
“จะช่วยไม่ช่วย” เขาเอ่ยเสียงเข้ม แต่นั้นภายในหัวของพรีนกับคิดอะไรขึ้นมา
“ฉันไม่เคยช่วยใครฟรี อะไรดีน๊า นาฬิกานั้นก็แบรนด์หรู แหวนที่นิ้วนายนั้นก็สวย” นัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของคนใบหน้าสวยจงใจเหลือบมองที่แขนและข้อมือของเขามาอย่างตั้งใจ นาฬิกานั้นก็สวย แหวนที่ใส่ในนิ้วนั้นก็แบรนด์ดังด้วยสิ แต่น่าเสียดายที่เธอมีมันหมดแล้ว
“อะไร ดีน๊า ที่สาวๆ ทั้งประเทศอยากได้จากนายกัน” เธอเอ่ยอย่างเชิดหน้า เหอะเขาคงคิดว่าฉันอยากได้ อย่างสาวๆ คนอื่นๆ อยากได้ละสิ ในเมื่อเขาให้โอกาสแล้ว แต่เธอกับไม่เลือกมัน ได้เขานี้แหละจะยัดเยือดสิ่งนี้ให้เธอเอง













