บทที่ 28 มาเฟียทวงสิทธิ์ (NC20++)

รู้สึกตัวอีกทีก็ปาเข้าไปหกโมงเย็นกว่า เพียงรักเหมือนอ่อนเพลียด้วยฤทธิ์ยาสลบสูดดมเข้าไปในเส้นเลือดยังคงติดค้าง สายตาคู่หวานมองข้างกายมีแสงแดดสีส้มอ่อนมองพระอาทิตย์กำลังเริ่มตกดินผ่านกระจกระเบียงห้องที่เปิดไว้

ภายในห้องกว้างขวางมืดสลัว ซึ่งเธอไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน พวกโจรคนชั่วนั้นต้องการจับตัวมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ