บทที่ 30 เมียลับ ๆ ของพ่อครูกำแหง บทที่ 30

“แม่!” บุญมีและน้อยตะโกนออกมาพร้อมกัน สองกุมารน้อยจะเข้าไปช่วย

“เอาอาคมผ้ามัดมัน เร็ว!”

“อึก ปล่อยนะ!” สองกุมารทองดีดดิ้นไปมาเพราะถูกเชือกอาคมมัดจนอ่อนแรง ซอมพอที่ได้ยินเสียงลูกก็ไม่มีแรงเหลือแล้ว จนสลบไปในที่สุดเพราะหายใจไม่ออก

“น้อย รีบส่งกระแสจิตไปบอกพ่อเร็ว” บุญมีที่ดูเหมือนได้สติรีบส่งกระแสจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ