บทที่ 32 เมียลับ ๆ ของพ่อครูกำแหง "จบบริบูรณ์"

“พี่แหง ช้า ๆ นะจ๊ะ ค่อย ๆ เดิน” ซอมพอเอ่ยเตือนเสียงเบา มือเล็กประคองแขนคนตัวโตกว่าด้วยความระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บซ้ำอีกครั้ง

หลายสัปดาห์มานี้อาการบาดเจ็บที่ขาของกำแหงเริ่มดีขึ้น แต่ซอมพอยังคงดูแลอยู่ไม่ห่าง ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีขึ้น โฉมไม่ได้มาวอแวกับกำแหงอีกแล้ว

“เป็นยังไงบ้าง...