บทที่ 41 พ่อครูเซ่นสมิง "บทที่ 9"

“อื้อออ”

อินตาค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้าที่สายหมอกบางคลอคลุมป่าดงโดยรอบยังเย็นชื้นจากไอลม พอเขาดันเปลือกตาขึ้น ก็พบว่าร่างของตัวเองปวดระบมไปทั้งกายเหมือนถูกทุบตีทั้งคืน แผ่นหลังเจ็บตึงจนแทบลุกไม่ขึ้น

เขาขยับตัวช้า ๆ ก่อนเบิกตากว้างเมื่อมองเห็นภาพตรงหน้า

ร่างของพันแสงและพันอินในร่างเสือสมิงมห...