บทที่ 2 แนะนำตัว

​นภัส เป้าใหญ่ (แอนดริว)

สูง 180 หนัก 60 อายุ 19 ปี เรียนอยู่ชั้นมอ 6 หลายคนอาจจะเอ๊ะ! กับนามสกุลของผมพร้อมกับคำถามว่า สรุปว่าใหญ่จริงมั้ย? ผมก็ต้องตอบอย่างถ่อมตัวนิดนึงว่าผมเป็นลูกครึ่งครับ พ่อเป็นคนนอร์เวย์แต่ท่านเสียไปตั้งแต่ผมยังอายุไม่ถึงห้าขวบ ส่วนแม่ก็เป็นคนไทยแท้ ครอบครัวผมไม่ได้ลำบากครับเพราะพ่อทิ้งมรดกให้เยอะอยู่ขอแค่ผมไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดหรือการพนัน ผมก็มีกินมีใช้ได้ตลอดอยู่แล้ว

ผมชอบเล่นกีฬาครับ โดยเฉพาะบาสเกตบอล ผมจะชอบเล่นมากอาจเป็นเพราะตัวผมสูงด้วยแหละ ส่วนเรื่องความหล่อผมขอบอกเลยว่าไม่เป็นสองรองใคร แต่ก็มีหลายคนนะที่บอกว่าผมตาสวยเหมือนผู้หญิง ถึงแม้ว่าจะมีสาวๆ เข้ามาจีบผมเยอะมากแต่ผมก็เองไม่เคยเออออห่อหมกกับใครซักคนจนใครๆ ก็หาว่าผมหยิ่ง แต่ตรงนั้นก็ไม่ได้ลดความฮอทของผมให้น้อยลงไป เพราะถึงวันวาเลนไทน์ทีไรผมก็แทบจะต้องเอาเข่งมาใส่ดอกกุหลาบที่สาวๆ เอามาให้ทุกที ถ้าถามว่าเยอะแค่ไหนก็คิดเอาว่าแม่ผมสามารถจัดเป็นช่อเอาไปให้คนที่เช่าบ้านเราได้ก็แล้วกัน

ส่วนเรื่องเซ็กส์เหรอลืมไปได้เลย แม้ผมจะผ่านมาจนอายุสิบแปดแล้วผมก็ยังไม่เคยประสบการณ์เรื่องแบบนี้เลยสักครั้งแม้แต่การช่วยตัวเอง ถ้าจะพูดง่ายๆ ก็คือผมพึ่งฝันเปียกอย่างเดียวเลยครับ หลายคนสงสัยว่าผมจะเป็นพระอรหันต์กลับชาติมาเกิดหรือเปล่าผมบอกได้เลยครับว่าไม่ขนาดนั้น เพียงแต่มันไม่ใช่ฟีลลิ่งที่ผมต้องการ แล้ววันหนึ่งใครจะคิดว่าคนที่มาเช่าบ้านข้างๆ บ้านผมจะทำให้ชีวิตของผมเปลี่ยนแปลงไปขนาดนี้ ขนาดที่ตัวผมเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยครับ

​นายสนธยา ฟ้าอมร (สน) 

อายุ 19 ปีเรียนอยู่มอ 6 สูง 176 หนัก 75 หลายคนก็บอกว่าผมหล่อซึ่งผมก็เห็นด้วยนะ ทำไมจะไม่ล่ะก็หลักฐานมันเห็นๆ อยู่ ผมเป็นเพื่อนห้องเดียวกับแอนดริวครับ นอกจากเป็นเพื่อนยังเป็นที่ปรึกษาให้มันด้วย ก็คนบ้าอะไรอายุ 18 ปี แล้วยังไม่เคยผ่านเรื่องเซ็กส์มาเลยสักครั้ง ทั้งที่มันก็โคตรหล่อถึงจะน้อยกว่าผมนิดนึงก็เหอะ

สาวๆ ชอบบอกผมว่าผมเป็นคนยิ้มมีเสน่ห์ ผมไม่รู้หรอกว่าจริงไหมผมก็แค่ชอบยิ้มเท่านั้น ผมมีประสบการณ์กับผู้หญิงมา 5 ครั้งแล้ว ซึ่งก็ถือว่าดีนะครับแต่ทำไมผมกลับรู้สึกว่ามันยังไม่ใช่ยังไงก็ไม่รู้ ส่วนการช่วยตัวเองก็มีบ้างแล้วแต่ปั่นความอยากล้วนๆ เลยครับ

เห็นไอ้แอนดริวมันขี้โม้เรื่องได้ดอกกุหลาบวันวาเลนไทน์เยอะ ผมจะบอกว่าของผมก็ไม่ได้น้อยกว่ามันหรอก เอาจริงๆ เพื่อนผมอีก 3 คนที่เหลือก็ได้พอๆ กับมันนั่นแหละ

ผมคงเป็นเด็กผู้ชายตามปกติทั่วไปถ้าไม่ใช่เพราะวันนั้นผมไปเจอพี่ๆที่มาเช่าบ้านของแอนดริวมัน จะตั้งแต่วันนั้นผมก็รู้เลยว่าผมต้องการอะไร

.....

พาสุข ใหญ่ตลอด (ตังเม)

อายุ 19 ปีเรียนอยู่มอ 6 สูง 179 หนัก 62 ผมชอบขี้งอนและมีอะไรก็พูดตรงๆ แล้วผมก็ชอบเล่นของเด็กด้วย ผมมีปัญหาเดียวกับแอนดริวครับคือหลายคนมักจะเอ๊ะกับนามสกุล ใหญ่ตลอด ซึ่งผมก็ไม่ได้เขินนะเพราะจะว่าไปของผมก็ไม่ได้เล็กสักหน่อย 

ส่วนประสบการณ์เรื่องเซ็กส์ ที่ผ่านมาผมเคยมีอะไรกับผู้หญิงมาแล้ว 3 ครั้ง แต่ผมก็ยังชอบการช่วยตัวเองมากกว่า ไม่รู้สิบางทีพวกเธออาจจะทำไม่ถึงก็ได้

ผมเป็นคนหน้าหวานครับ บางทียังถูกแซวก็สวยกว่าผู้หญิง แต่ถ้าจะถามว่าผมทำยังไงกับพวกที่แซวนะเหรอ? ผมก็แค่ไล่เตะพวกมันครับ ถึงหน้าหวานจะสันดานแบดนะเว้ย!

สิ่งที่ผมชอบที่สุดก็คือการเล่นบาสเกตบอล ส่วนสิ่งที่เกลียดก็แมงมุมครับ ไม่ว่าจะตัวเล็กตัวน้อยยังไงขอแค่มีแปดขา ผมก็พร้อมจะกรี๊ดได้ไม่อายใคร และชีวิตผมก็คงจะเป็นเหมือนเด็กผู้ชายทั่วๆ ไปถ้าไม่ใช่เพราะพวกรุ่นพี่ที่มาเช่าบ้านของแอนดริวนั่นแหละคือสาเหตุทำให้ผมรู้ว่าการทำถึงมันเป็นยังไง?

.....

อนวรรธน์ ดังดีจัง (เรียว)

อายุ 19 ปีเรียนอยู่มอ 6 สูง 182 หนัก 65 ผมคือพี่ใหญ่ในทีมถ้านับกันเรื่องเซ็กส์นะเพราะผมผ่านประสบการณ์มามากที่สุด แต่ผมไม่เคยมีแฟน ผมมีแค่คนที่อยากได้กับคนที่อยากเอาเท่านั้น ผมไม่ใช่คนเจ้าชู้นะครับ แต่ผมค่อนข้างชัดเจนว่าเอาเสร็จกันก็จบ แต่ผู้หญิงที่ผมเอาหลายคนชอบยึดติด ทั้งที่เคยพูดไปแล้วเลยทำให้มันน่าเบื่อ สุดท้ายก็สู้การช่วยตัวเองไม่ได้ไม่ต้องมานั่งทะเลาะ ไม่ต้องมานั่งหึงหวง

ผมเป็นคนผิวเข้มและดูเท่ที่สุดในกลุ่มผมชอบร้องเพลงและเสียงครางของมิยาบิ ส่วนสิ่งที่เกลียดผมยังไม่เคยเจอเลยไม่รู้ ผมไม่ค่อยมีอะไรเล่ามากเหมือนไอ้แอนดริวกับไอ้สนหรอก 

แล้วความรู้สึกของผมก็เปลี่ยนไปตั้งแต่ที่ได้เจอกับพวกพี่ๆ ที่เข้ามาเช่าบ้านของแอนดริว และนั่นทำให้ผมรู้ว่าเซ็กส์ที่ผมรู้จักมันไม่ได้มีแค่ที่ผมเคยเจอ และมันก็ไม่น่าเบื่อด้วย

.....

​ภูริช วังฟ้าเหลือง (บีม)รูปชั่วคราว

อายุ 19 ปีเรียนอยู่มอ 6 สูง 180 หนัก 64 ผมเป็นคนค่อนข้างขี้อายเวลาที่มีใครมาจีบผมก็มักจะเป็นฝ่ายวิ่งหนีตลอด หลายคนบอกว่าผมชอบเป็นคนขี้มโนชอบคุยคนเดียว ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะผมถือว่าคุยกับแม่ซื้อครับ ส่วนประสบการณ์ทางเซ็กส์ผมก็เหมือนกับแอนดริวแหละคือเป็นศูนย์โดยสิ้นเชิง นอกจากบาสเกตบอลแล้วผมชอบเล่นเกมส่วนสิ่งที่เกลียดผมก็ยังไม่รู้ว่าผมเกลียดอะไร เอาเป็นว่าตอนนี้ยังไม่มี

ผมเป็นคนผิวขาวจัดแถมยังหน้าหวานจนมักถูกล้อบ่อยๆ ว่าเป็นตุ๊ด แต่พวกที่ล้อก็มักจะโดนไอ้เรียวมันจัดการต่อยจนหน้าแหกไปทุกครั้ง สุดท้ายก็มีข่าวซุบซิบว่าผมเป็นเด็กไอ้เรียวมัน ซึ่งผมไม่ได้ซีเรียสนะครับและก็ไม่มีใครในทีมที่รู้สึกนอยด์กับสิ่งที่เกิดขึ้น มองเป็นเรื่องขำด้วยซ้ำไป คราวนี้ผมเลยกลายเป็นน้องเล็กในทีมโดยปริยายไป

ผมก็แค่ขาดความมั่นใจในตัวเอง แต่แล้วพี่ๆ ข้างบ้านของแอนดริวก็ทำให้ความรู้สึกของผมเปลี่ยนไป

.....

​บารมี อิทธิสุข (อ้น)

อายุ 23 เรียนอยู่ ปี 2 คณะมนุษยศาสตร์ สูง 182 หนัก 73 ผมเป็นเด็กซิวครับ เพราะกว่าที่ผมจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ก็เล่นเอาแย่ครับ ผมเป็นคนลำพูน ครอบครัวของผมเป็นชาวนาธรรมดาไม่ได้ร่ำรวยเหมือนคนอื่นๆ แต่ผมไม่เคยน้อยใจเลยซักนิดแต่กลับมองว่าโชคดีที่พ่อกับแม่คอยซัพพอร์ททุกอย่างที่ผมทำ

ส่วนเหตุผลของการที่มาเป็นโคโยตี้บอยเหรอ มันง่ายมากเลยครับเพราะผมต้องการหาเงินเรียนไง จริงๆ ผมก็ไม่ได้คิดหรอกว่าอาชีพนี้มันจะดีหรือเปล่า แต่ผมรู้อย่างเดียวว่ามันสนุก มันได้เงินและที่สำคัญ 365 วันของผมแทบจะไม่มีวันไหนว่างเว้นจากการมีเซ็กส์เลย

ผมทำงานโคโยตี้บอยมาสองปีแล้ว ผมเคยมีเซ็กส์กับทั้งผู้ชายและผู้หญิง ซึ่งผมไม่ถือครับ สมัยนี้จะอะไรก็ได้แค่ถูกใจ เพราะผมเป็นคนเลือกแขกเองครับประมาณว่าหล่อเลือกได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้หลายคนติดใจในตัวผมก็คือ เอว ครับ

ผมมีฉายาที่รู้กันในวงการดีว่า 'เอวพลิ้วไหวดุจสายน้ำ' เพราะการนับจังหวะการทะลุทะลวงของผมมันแทบจะมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ผมไม่ได้เว่อร์นะครับเพราะทุกคนที่โดนเข้าไปล้วนแล้วแต่หลับตาร้องครางทั้งนั้น

แต่รู้อะไรไหม หลายๆ อย่างของผมกำลังจะเปลี่ยนตั้งแต่ที่ผมได้ย้ายมาเช่าบ้านรวมกับน้องๆ ในแก๊งค์โคโยตี้บอยอีกสี่คน

.....

​เลโอนาท บริสตัน (เลโอ)

อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สูง 185 หนัก 74 ผมเรียนที่เดียวกันกับพี่อ้นครับ ผมเป็นลูกครึ่งแม่คนไทยพ่อเป็นคนอเมริกา แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าพ่อผมอยู่ที่ไหน แม่บอกว่าพ่อผมเป็นคนอเมริกันที่มาเที่ยวในประเทศไทย แล้วเกิดปิ๊งกันขึ้นมา จนทำให้มีผม หลังจากนั้นพ่อกลับไปแล้วพ่อก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย ตลอด 19 ปี ที่ผมอยู่กับแม่มามีครั้งเดียวที่ผมถามหาพ่อในงานวันพ่อตอนปอ 6 และแม่ก็เพิ่งจะบอกความจริงว่าพ่อมีครอบครัวอยู่แล้วที่อเมริกาและจะไม่มีวันกลับมาหาพวกเราอีก นับตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่เคยถามหาพ่ออีกเลย แต่ผมก็ไม่เคยโกรธพ่อนะที่ทิ้งผมกับแม่ไป เพราะอย่างน้อยพ่อก็ยังทิ้งหน้าตาหล่อๆ แถมหุ่นดีๆ เอาไว้ให้กับผมเพื่อให้ผมได้ใช้เลี้ยงตัวเองกับแม่มาตลอด

แม่ผมไม่รู้หรอกครับว่าทำงานเป็นโคโยตี้บอย แม่รู้แค่ว่าผมทำงานตามบาร์เท่านั้น ซึ่งผมก็ไม่คิดจะบอกแม่อยู่แล้ว และที่ผมได้มาทำงานที่นี่เพราะพี่อ้นเป็นคนชวนผมมาทำ เพราะเห็นว่าผมเดือดร้อนเรื่องเงินค่าเทอมกับค่าใช้จ่ายที่บ้าน

ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ผมชอบอาชีพนี้ครับ มันหาเงินได้ง่ายคืนหนึ่งที่แค่เดินไปเต้นโชว์ผมอาจได้ทิปที่ยัดเข้าไปในเป้ากางเกงในจนตุงเพื่อแลกกับการได้สัมผัสของบรรดาสาวๆ ขี้เหงา หรือสาวสองเกือบสองหมื่นบาท แต่ถ้าหากมีใครสนใจจะให้ผมไปจัดต่อผมก็ไม่ขัดศรัทธา แต่ต้องมีที่คลับเท่านั้นห้ามไปแอบเจอกันข้างนอกมันผิดกฎ ผมไม่ได้ขายตัวนะครับเพราะผมเรียกว่าการบำบัดอารมณ์เปลี่ยวให้คนเหงาเท่านั้น จุดเด่นของผมมันคือ 'ซิกแพคสยบใจ' เพราะใครก็ตามที่ได้ลูบไล้และสัมผัสตรงนั้นของผมก็มักจะอ่อนระทวยแทบทุกคน

แต่แล้วทุกอย่างของผมก็เริ่มเปลี่ยนไป ตั้งแต่ที่ผมได้มาอยู่รวมกับเพื่อนๆ อีกสี่คนในบ้านเช่าหลังใหม่นี้

.....

​ธนากร สุขนิรันดร์ (ทีเร็กซ์)

อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะรัฐศาสตร์ สูง 183 หนัก 79 ผมเรียนที่เดียวกับพี่อ้นและคนอื่นๆ ผมเป็นลูกครึ่งเหมือนกับเลโอครับ แต่ของผมแม่จะเป็นฟิลิปปินส์ ท่านเสียไปนานแล้วครับตั้งแต่น้องชายผมเกิด บ้านของผมค่อนข้างมีฐานะเพราะที่บ้านเป็นโรงสีข้าว ส่วนการมาเป็นโคโยตี้บอยของผมคือผมไม่ชอบถูกใครท้าทายครับ จำได้ว่าตอนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งท้าให้ผมแก้ผ้าเดินบนแคทว็อกของบาร์แห่งหนึ่งโดยเสนอว่าถ้าทำผมจะได้นอนกับเธอ จริงๆ ผมไม่ได้อย่างนอนกับเธอหรอกแต่บังเอิญเธอบอกว่าถ้าไม่ทำก็หาว่าผมเป็นตุ๊ดที่อายหัวนมที่สำคัญบอกว่าน้องชายของผมเล็ก ผมเลยเดินขึ้นไปฉีกเสื้อผ้าตัวเองท่ามกลางสายตาคนนับร้อยที่เข้ามาเที่ยวแถมยังถอดกางเกงยักย้ายส่ายสะโพกจนเจ้าของคลับต้องมาเชิญผมให้ลงไปพร้อมกับเสนองานเป็นโคโยตี้บอยให้กับผม

ส่วนผู้หญิงที่ท้าผมนะเหรอ ผมไม่ได้สนใจเธอแล้วเพราะทันทีที่ผมออกไปเต้นโชว์แบบนั้นก็มีสาวน้อยร่างบางคนหนึ่งมาขอซื้อผมในทันที แล้วมีเหรอผมจะพลาดงานนี้ สำหรับประสบการณ์กับผู้ชายของผมก็ไม่ได้หวือหวาอะไร แค่ทำงานแบบนี้ก็มีคนมากหน้าหลายตาเข้ามาติดพัน แล้วผมก็แค่อยากลอง จนตอนนี้ผมลองมาเป็นสิบแล้วผมว่าก็ใช้ได้นะ จุดเด่นของผมนะเหรอก็คือ 'ลิ้นสว่านพล่านหัวใจ' เพราะทุกที่บนร่างกายของใครโดนเข้ากับลิ้นของผมบอกได้เลยว่าเสียวจนลืมบ้านแน่ๆ

แต่ใครจะรู้ว่าทุกอย่างของผมต้องเปลี่ยนไป เพียงเพราะต้องมาเช่าบ้านรวมกับคนอื่นๆ ในแก๊งค์

.....

​อาทิตย์ สุขนิรันดร์ (เดร็ก)

ผมเป็นน้องชายของพี่ทีเร็กซ์ อายุ 20 เรียนอยู่ ปี 1 คณะรัฐศาสตร์สูง 180 หนัก 76 ผมก็เหมือนที่พี่ทีเร็กซ์พูดครับ ผมมีโลกส่วนตัวของตัวเอง แต่ที่ชอบที่สุดคือโชว์น้องชายตัวเอง ชอบที่จะเดินใส่กางเกงในทั่วบ้าน นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ผมมาเป็นโคโยตี้บอยครับ เพราะมันได้มีโอกาสได้โชว์สิ่งที่ผมภาคภูมิใจในร่างกาย

ผมชอบมีอะไรกับผู้ชายมากกว่าครับ เพราะไม่ค่อยเรื่องมากโดยเฉพาะผู้ชายตัวเล็กๆ น่ารัก เพราะดูใสๆ ซึ่งถ้าได้ลองของผมเข้าไปละก็ ผมบอกได้เลยว่าจึ้งมากเลยครับ

ผมไม่ชอบคุยเท่าไหร่ ถ้าอย่างงั้นผมขอบอกจุดเด่นผมเลยดีกว่า ผมมีฉายาว่า 'ท่อนทะลวงไส้' ครับ และมันก็ทั้งยาวและใหญ่อย่างที่ได้ฉายาจริงๆ สิ่งที่ผมเกลียดคือลูกค้าที่ขี้เง่าผมขอไม่บริการให้นะครับ

แต่โลกส่วนตัวของผมกลับต้องมาพังทลายเพียงเพราะเด็กเจ้าของบ้านเช่าที่ผมกับเพื่อนๆ มาเช่าอยู่นี่แหละครับ

.....

​มนตรี อารยนันท์ (โจ้)

อายุ 21 เรียนอยู่ ปี 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สูง 185 หนัก 73 ผมคนพูดน้อยมากเอาใจคนได้ไม่ค่อยดี ผมเป็นคนไทยสองในห้าคนที่อยู่บ้านเช่าหลังนี้ ถ้าถามว่าผมมาเป็นโคโยตี้บอยได้ยังไงนะเหรอ ผมว่าผมถูกหลอกให้มาเป็นครับ จำได้วันนั้นเลี้ยงรับน้องกับรุ่นพี่ที่คณะที่บาร์แห่งนี้แหละ แล้วรุ่นพี่สั่งให้ผมขึ้นไปเต้นบนเวที ด้วยความที่ตัวเองเมาจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่เลยเต้นๆ แถมยังเอาตัวไปเลื้อยกับโคโยตี้คนอื่นๆ อีก ผมเลยได้รับเชิญให้มาเป็นประจำโดยผมจะได้รับการเลี้ยงเหล้าหนึ่งโต๊ะ พอเมาแล้วก็ไปเต้นๆ ตอนแรกผมก็ตกใจที่อยู่ๆ ก็มีคนกรี๊ดกร๊าดแถมเอาเงินมาใส่ไว้ในกางเกงผมอีกตอนจะกลับบ้านผมเอามานับดู เฮ้ย!! ได้เกือบสองหมื่น นั่นแหละคือที่มาของการเป็นโคโยตี้

จุดเด่นของผมเหรอครับอยู่ที่นิ้วครับ เพราะนิ้วของผมจะเป็นนิ้วเรดาห์ที่สามารถหาจุดจีสปอต ของทั้งผู้หญิงผู้ชายได้หมด แถมผมก็ไม่ได้เกี่ยงชายหรือหญิงด้วยนะครับ ผมได้หมดเพราะผมชอบคนเอาใจ แต่สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดก็คือคนที่ชอบขัดใจ

แต่ทุกอย่างของผมเริ่มจะเปลี่ยนไปเมื่อผมตัดสินใจมาเช่าบ้านรวมกับเพื่อนๆ อีกสี่คน