บทที่ 38 พักรักษาตัว (1)

Andrew Part

“เฮ้ย!!ทำไมพวกพี่เขาต้องมาตอนนี้ด้วยวะ” ไอ้ตังเมพูดขึ้นอย่างหัวเสีย เพราะตอนนี้มีแค่มันคนเดียวที่ยังไม่ได้อะไรกับใครเลย

“กูจะไปรู้ได้ไงล่ะ กูก็อยู่กับมึงเนี่ย” ผมว่ามันเป็นคำถามที่โง่มากนะ ในเมื่อผมก็อยู่กับมันตรงนี้แล้วใครมันจะไปรู้

“นั่นดิ..มึงก็ถามไม่คิด อูยยย..ซี๊ดดด.. ไอ้แอนดริวม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ