บทที่ 6 รวมตัว

@The caffeine

เลโอเดินผ่านประตูเข้าร้านกาแฟประจำที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเข้ามา ซึ่งที่นี่เหมาะกับพวกคนกลางคืนอย่างเขาและเพื่อนๆ ในกลุ่มอีกสี่คนที่ยังคงนั่งรออยู่แล้วในร้าน

“โทษทีนะที่มาช้า” เลโอพูดขอโทษเพื่อนๆ ทั้งสี่คนที่รอเขาอยู่

“ไม่เป็นไรหรอก เฮียกี้บอกพวกกูแล้ว” ทีเร็กซ์ หนุ่มหล่ออีกคนที่วันนี้ไม่ได้ทำงานเนื่องจากเพิ่งกลับมาจากบ้านที่ต่างจังหวัดกับพร้อมกับเดร็กน้องชาย

“ได้เยอะมั้ยละงานนี้? เห็นว่าควบสองเลยนี่น่า เดี๋ยวนี้โหดขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเฮีย” เดร็กถามขึ้นบ้างก่อนที่ตัวเองจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดูด

“ก็นิดหน่อย พอเลี้ยงกาแฟพวกนายได้” เลโอตอบพร้อมไหวไหล่เล็กๆ

"พวกเรามาเข้าเรื่องกันเถอะ" อ้น หนุ่มหล่ออีกคนพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้ว

“แล้วสรุปว่ายังไงละพี่อ้น?” เลโอถามกลับ

“ก็คงต้องย้ายแหละเพราะเจ้าของบ้านเค้าไม่อยากให้อยู่นี่หน่า” อ้นพูดขึ้น หลังจากที่เขาเข้าไปคุยกับเจ้าของบ้านที่อยู่ปัจจุบัน เพราะบังเอิญว่าเรื่องที่พวกเขาทำงานเป็นโคโยตี้บอยรู้ไปถึงหูของเจ้าของบ้านเข้า

“ไอ้บ้าเอ๊ย! ไม่เห็นจะมีเหตุผลเลย เราก็จ่ายเงินค่าเช่าทุกเดือนไม่เคยค้าง" โจ้คนที่พูดน้อยที่สุดในกลุ่มพูดขึ้นมาบ้าง เพราะสำหรับเขาแล้วการเป็นโคโยตี้บอยก็ไม่เห็นจะน่ารังเกียจตรงไหน มันคืออาชีพสุจริตและที่สำคัญคือพวกเขาไม่ได้ไปหลอกลวงใครซักหน่อย การได้มาของรายได้ก็มาจากการตกลงกันทั้งนั้น ถ้าไหวก็ซื้อ ถ้าไม่ไหวก็ผ่าน พวกเขาไม่ได้บังคับขายใครนี่น่า 

"นั่นดิ! ไม่เห็นเกี่ยวเลยว่าพวกเราจะทำงานอะไร เออถ้าไปปล้นหรือขายยาก็ว่าไปอย่าง" เลโอเองก็ไม่เข้าใจว่าการที่พวกเขาทำงานแบบนี้แล้วมันจะทำให้บ้านที่เช่าดูสกปรกตรงไหน

“เฮ้อช่างแม่งเหอะ! เอาเป็นว่ายังไงพรุ่งนี้พี่จะไปดูบ้านเช่าหลังใหม่นะ เพราะติดต่อเจ้าของบ้านเขาไว้แล้ว ค่าเช่าแค่เดือนละหมื่นห้าเอง มีสองห้องนอนสามห้องน้ำ เท่าที่ดูในเน็ตแล้วก็โอเคอยู่นะ พวกนายจะเอาด้วยไหม?”

“เอาซิ! พี่ไปไหนผมก็ไปด้วยนั่นแหละ” เลโอพูดขึ้นสนับสนุนคนแรก

“ส่วนผมกับไอ้เดร็กที่ไหนที่มีพวกเราอยู่ด้วยกัน ผมเอาด้วยอยู่แล้ว” ทีเร็กซ์ก็เป็นอีกคนที่สนับสนุน ในขณะที่น้องชายก็พยักหน้ารับ

“ผมเองก็ไม่มีความเห็นหรอก ยังไงก็ตามพี่อยู่แล้ว” โจ้พูดบ้าง

“โอเคงั้นเอาตามนี้ เดี๋ยวคืนนี้พวกเราก็ไปเก็บข้าวของกันไว้ก่อน ถ้าทุกอย่างโอเคเราน่าจะได้ย้ายกันเย็นวันพรุ่งนี้เลย”

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่ทั้งห้าหนุ่มจะเดินออกจากร้านพร้อมกับสายตาทุกคู่ในร้านที่มองตามพวกเขาไปด้วย

บทก่อนหน้า
บทถัดไป