บทที่ 9 ครั้งแรกกับการช่วยตัวเองของแอนดริว (Andrew) (3)
20.30 น.
แอนดริวปั่นจักรยานกลับมาจากซ้อมบาสและเพิ่งสังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของบ้านเช่าหลังที่อยู่ข้างๆ ซึ่งตอนนี้บ้านทั้งหลังเปิดไฟจนสว่างไปหมดแสดงให้รู้ว่ามีคนเข้ามาเช่าบ้านหลังนี้แล้ว ทั้งๆ ที่เขาอุตส่าห์สบายใจมาได้ตั้งสามเดือนและสาเหตุก็เพราะไอ้หน้าต่างห้องนอนของตัวเองที่มันอยู่ใกล้กับหน้าต่างห้องนอนของบ้านอีกหลังจนเรียกได้ว่าในระยะสองเมตรถ้าปีนได้ก็สามารถข้ามหากันได้ง่ายๆ เลยแหละ
แอนดริวเดินจูงจักรยานเข้าไปเก็บประจำที่ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับลูบท้องที่หิวมากจนเด็กหนุ่มคิดว่าเขาต้องกินควายได้ทั้งตัวแน่ๆ
“แม่ครับ หนูกลับมาแล้ว มีอะไรให้กินบ้างค้าบ?” แอนดริวเดินตรงไปที่โต๊ะกินข้าว ก่อนจะพบกับอาหารว่าง ว่างจริงๆ คือไม่มีอะไรเลยซักอย่างบนโต๊ะ
“อ้าว..แม่ก็นึกว่าจะกินลูกบาสแทนข้าวซะแล้วเลยไม่ได้ทำกับข้าวเผื่อไว้” แอนดริวถึงกับปากห้อยเมื่อได้ยินแม่ตัวเองพูดแบบนั้น แบบว่ามันโหดร้ายมากๆ กับลูกชายที่กำลังกินกำลังนอนเลยนะ
“โธ่..แม่หนูหิวมากๆ เลยนะเนี่ย หิวจนจะกินความได้เป็นตัวแล้ว” แอนดริวทำท่าลูบท้องประท้วงแม่ที่ยังนั่งดูทีวีเฉยๆ
“งั้นก็ไปรดน้ำต้นไม้ก่อนซิ รับปากไว้ไม่ใช่เหรอ? รดเสร็จแล้วค่อยมากินข้าวก็แล้วกัน” แม่ของแอนดริวพูดโดยไม่ได้หันมามองลูกชายเลยสักนิด เด็กหนุ่มจึงเลือกไม่ได้ถ้าไม่ทำตามที่รับปากแม่เอาไว้ ก็ลืมเรื่องกินข้าวไปได้เลย
ในระหว่างที่ต่อสายยางกับก๊อกน้ำ ต่อมความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มทำงานทันที สายตาเด็กหนุ่มแอบชำเลืองมองข้ามแนวต้นไม้ไปยังบ้านเช่า ก่อนจะเห็นว่าเพื่อนบ้านใหม่ครั้งนี้เป็นผู้ชายห้าคน แถมแต่ละคนมองจากตรงนี้เด็กหนุ่มยังรู้เลยว่าหล่อ แถมหุ่นแต่ละคนก็ดูดีมากจนเขาอยากเข้าไปดูใกล้ๆ กว่านี้ แต่เพราะมัวแต่มองเลยไม่ได้ดูเลยว่าตอนนี้สายยางพันขาตัวเองอยู่ สุดท้ายแอนดริวก็ต้องล้มไปนอนกลิ้งอยู่บนสนามหญ้า
หลังจากที่รดน้ำต้นไม้เสร็จ กินข้าวแล้วก็ได้เวลานั่งเล่นเกมส์คลายเครียดซักหน่อย แอนดริวชอบปิดไฟเวลาเล่นเกมส์แถมตอนนี้ยิ่งมีคนมาอยู่ห้องตรงข้ามแล้วเขายิ่งเกร็งหนักไปใหญ่ ขณะที่สายตากำลังจ้องมองที่หน้าจอคอมก็มีข้อความไลน์เด้งขึ้นมา
TonSon : คืนนี้มึงอย่าลืมชักว่าวนะ ลองดูเพื่อนจะได้นอนหลับสบาย Read 21.03
Andrew : ไอ้ประสาท หมกหมุ่นนะมึง Read 21.03
TonSon : จริงๆ ลองดูเมื่อก่อนกูก็ทำ Read 21.04
TonSon : สรุปมึงทำเป็นหรือเปล่าเนี่ย Read 21.04
Andrew : ไม่ต้องทำแล้วกูง่วงพอดี Read 21.05
TonSon : โอเคบาย Read 21.04
เขาปิดหน้าจอไลน์ ก่อนที่มือจะเริ่มพิมพ์ข้อความเพื่อค้นหาข้อมูลในกูเกิ้ล ‘วิธีช่วยตัวเองของผู้ชาย’ จากนั้นก็มีหน้ารายการที่เกี่ยวข้องขึ้นมายุบยับ ก่อนจะเลือกข้อความที่อยู่บนสุดมาดู
“โห..ทำไมมันเยอะอย่างนี้วะ แล้วไอ้ KVY คืออะไรวะ?” แอนดริวบ่นพึมพำ ก่อนเขาจะลองเสิร์ชหาคำว่า KVY นี้ว่าเป็นตัวย่ออะไร แต่ก็ไม่พบความหมายจนเกือบตัดใจ จนกระทั้งเสียงเปิดประตูห้องนอนของบ้านตรงข้ามถูกเปิดออก
ไฟในห้องถูกเปิดจนสว่างทะลุผ่านผ้าม่านผืนบางๆ โดยมีชายหนุ่มสองอยู่ในห้อง ก่อนที่หนึ่งคนจะเดินไปถอดเสื้อลงในตะกร้าเผยให้เห็นแผงกล้ามเนื้ออกที่เซ็กซี่มากๆ ช่วงลำตัวที่หนาดูแล้วอยากจะลองเอามือไปแตะดูว่ามันจะแน่นแค่ไหน แม้ผ้าม่านนั้นอาจทำให้เห็นเป็นภาพเบลอๆ แต่ก็พอจะมองออกอยู่ แล้วเด็กหนุ่มก็ถึงกับหยุดหายใจเมื่อผู้ชายคนนั้นดึงกางเกงพร้อมกับกางเกงในเอาไปโยนลงตะกร้า
ใบหน้าแอนดริวร้อนวูบวาบกับเรือนร่างเปลือยเปล่าที่อยู่ห่างไปแค่ไม่กี่เมตร เขาไม่เขินหรืออายแอนดริวก็ไม่แปลกหรอกแต่เขาไม่อายอีกคนที่อยู่ในห้องด้วยรึไงนะ ยังดีที่เขารีบคว้าผ้าเช็ดตัวมา แต่เอามาพาดบ่าเนี่ยนะ?
แอนดริวไม่รู้ว่าคนในห้องไม่รู้หรือว่าตั้งใจจะโชว์ให้เขาดูกันแน่ถึงได้ไม่รูดผ้าม่านผืนหนามาปิดไว้อีกชั้นก่อน แต่จะรู้หรือไม่รู้ตอนนี้เด็กหนุ่มไม่สนใจแล้ว เพราะภาพตรงหน้ามันน่าสนใจกว่าเยอะ
เด็กหนุ่มพยายามทำตัวให้เงียบที่สุดแม้แต่หายจะใจก็ต้องค่อยๆ ผ่อนเข้าออกเพราะกลัวคนที่อยู่ห้องตรงข้ามจะได้ยิน ยิ่งตอนที่ผู้ชายคนนั้นขยับตัวเข้ามาใกล้กับหน้าต่างมากขึ้น เงาร่างก็ยิ่งเห็นชัดเจนขึ้นไปอีก ก้นแน่นๆ ของผู้ชายที่ไม่น่าจะทำให้เด็กหนุ่มอย่างแอนดริวหวั่นไหวได้กลับดูเย้ายวนน่าสัมผัสยังไงไม่รู้จนแอนดริวลืมตัวเอามือมาบีบก้นตัวเองแล้วจินตนาการว่าเป็นก้นของผู้ชายคนนนั้น
ส่วนผู้ชายอีกคนที่นอนอยู่กลับทำในสิ่งที่ทำให้แอนดริวต้องรีบพับหน้าจอโน๊ตบุ๊คลงและรีบไปปิดทุกอย่างที่อาจทำให้เกิดแสงไฟหรืออะไรก็ตามที่จะทำให้คนห้องนอนตรงข้ามนั้นรู้ว่ามีคนบางคนกำลังแอบมองพวกเขาอยู่
ผู้ชายอีกคนกำลังถอดเสื้อกับกางเกงออกจนเหลือแค่กางเกงใน จากนั้นเขาก็ล้วงเอาท่อนเอ็นที่ใหญ่และแข็งตึงออกมา ใช้มือทั้งสองข้างประกบกับท่อนเอ็นของตัวเองโดยปล่อยให้ปลายสีชมพูสดโผล่พ้นมือออกมา ก่อนจะปั่นมือไปเรื่อยๆ
แอนดริวร้อนวูบๆ ตามตัวเพราะเขาไม่เคยคิดว่าผู้ชายคนที่เขากำลังแอบดูอยู่จะมีพลังทำลายล้างเขาได้ขนาดนี้ จนเขาถึงกับต้องใช้มือตัวเองล้วงเข้าไปในกางเกงนักเรียนเพื่อควานหาอาวุธประจำกาย ก่อนจะงัดมันขึ้นมาและใช้มือประกบเหมือนตามที่เห็นทุกอย่าง
“อ่า..อืมมม” เสียงครางของแอนดริวเมื่อโดนมือตัวเองบดบี้ที่ท่อนเอ็นอย่างต่อเนื่อง
อีกด้านหนึ่งภายในห้องนอนของทีเร็กซ์กับเดร็ก
“ไอ้เดร็กเล่นของตัวเองอีกแล้ว” ทีเร็กซ์บ่นน้องชายหลังจากที่เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จออกมา
“อืมม อ่า เฮียช่วยผมหน่อยนะ” เสียงครางออดอ้อนของน้องชายแบบนี้ทีไร ทีเร็กซ์เองเป็นต้องใจอ่อนทุกทียิ่งตอนที่เห็นหน้ามันขึ้นสีแดงแล้วก็ดูดี ขนาดท่าบิดตัวของมันยังดูเซ็กซี่ฉิบหาย
ทีเร็กซ์เดินเอาผ้าเช็ดตัวไปแขวนไว้ จากนั้นจึงเดินกลับมานั่งตรงขอบเตียงแล้วใช้นิ้วมือกระดิกเรียกให้เดร็กขยับตัวเข้ามาหา ทีเร็กซ์เอื้อมไปจับท่อนเอ็นของน้องชายตัวดีแล้วรูดหนังลงมาจนสุดแล้วก็ค่อยๆ ใช้ปากครอบลงไปบนหัวบานสีชมพูพร้อมกับการรัวลิ้นแบบต่อเนื่องสมกับฉายา ‘ลิ้นสว่าน พล่านหัวใจ’ จนตัวน้องชายตัวดีถึงกับบิดเร่าไปมาด้วยความเสียวซ่าน
ลิ้นยาวลากเลียเลื้อยลงไปจนถึงพวงไข่ที่มีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุมอยู่อย่างหนาแน่น เพียงไม่นานไรขนพวกนั้นก็ชุ่มโชกไปด้วยน้ำลายของทีเร็กซ์
บ๊อก...บ๊อก!! เสียงริมฝีปากดูดลูกบอลแล้วปล่อยอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะกลับไปอมส่วนหัวให้อีกที
“อืมม เฮียทีเร็กซ์ ผะ..ผม ไม่ไหวแล้ว.ว.ว” เดร็กดันหัวพี่ชายตัวเองออก ก่อนที่ทีเร็กซ์จะถอนปากออกมาแล้วปล่อยให้เดร็กรูดรั้งของตัวเองต่อ ส่วนเขาก็ลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อแปรงฟันตัวเองอีกครั้ง
“มะ ไม่ไหวแล้ว อ่าส์” สิ้นเสียงครางสั่นของเดร็ก น้ำสีขาวก็พุ่งกระฉูดจนเต็มหน้าท้องสีน้ำผึ้งของตัวเอง พร้อมกับนอนหอบหายใจรอให้พี่ชายออกจากห้องน้ำเพื่อที่เขาจะได้เข้าไปอาบน้ำต่อ
กลับมาที่ห้องนอนของแอนดริว
“อืมม อะ อีก.ก.ก อ่า..ช่วย..ผม..ม..ด้วย..อืมม” แอนดริวเริ่มชักมือขึ้นลงให้เร็วขึ้น ตั้งแต่ที่ได้เห็นภาพของพี่ชายสองคนดูดท่อนเอ็นให้กัน เด็กหนุ่มแหงนหน้าหลับตาทบทวนภาพที่เห็นแล้วจินตนาการไปว่าเป็นตัวเองที่ถูกทำให้แบบนั้น จนกระทั่งตอนนี้คลื่นลาวาร้อนได้เคลื่อนมาจ่อส่วนปลายท่อนเอ็นของเขาแล้ว
“อะ..อะ..อะ..อืมมม ไม่ไหวแล้วโว้ยยย!” แล้วน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งกระฉูดออกมาอย่างมากมายจนเขาเองยังตกใจ แถมที่ผ่านมาก็ไม่เคยช่วยตัวเองแบบนี้เลยสักครั้งจึงไม่ได้มีการป้องกันด้วยการถอดเสื้อกับกางเกงออกไปก่อน ทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวของเด็กหนุ่มตอนนี้เต็มไปด้วยคราบน้ำอสุจิที่พุ่งติดตามตัวเต็มไปหมด
ก๊อก ก๊อก ก๊อก.. เสียงเคาะประตูหน้าห้องนอนดังขึ้น
“แอนดริวเป็นอะไรไปลูก? ร้องทำไมมีอะไรหรือเปล่า? เปิดประตูให้แม่หน่อยซิ”
“นะ หนูไม่ได้เป็นอะไรแม่ หนูแค่เห็นแมลงสาบเท่านั้นเอง”
“แค่แมลงสาบก็ร้องจะเป็นจะตายเลยนะ แล้วว่างๆ ก็หัดทำความสะอาดห้องซะบ้างมันจะได้ไม่มีอีก” แม่บ่นลูกชายตัวดีซะยืดยาว
“ค้าบบบบ..” แอนดริวตอบไปทั้งๆ ที่หัวใจยังสั่นตุ๊บๆ อยู่เลย แต่ไม่ใช่เพาะกลัวแม่เปิดประตูห้องมาหรอกนะ แต่มันสั่นให้กับภาพที่ติดตามเมื่อกี้ต่างหาก
สุดท้ายเขาก็คงต้องกลับไปด่าไอ้สนมันล่ะ ไหนบอกว่าชักว่าวแล้วจะทำให้นอนหลับ จริงซะที่ไหนเพราะตอนนี้แอนดริวยังนั่งถ่างตารอว่าผู้ชายสองคนนั่นจะทำอะไรกันอีกหรือเปล่า แล้วก็..
“แอนดริวนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วห๊า!! จะไปไหมโรงเรียนนะ” นั่นไงประโยคเดิมของแม่อีกแล้ว และเด็กหนุ่มก็สายเหมือนเดิมอีกแล้ว
