บทที่ 17 ของฉัน... เลิกกินของคนอื่น

“เวกัส  ! ทางนี้หน่อยค่ะ ขอถ่ายรูปหน่อย  !”

“กัปตัน  ! สปอนเซอร์เต็นท์นู้นอยากคุยด้วยหน่อยโว้ย  !”

เสียงเรียกและเสียงกรี๊ดกร๊าดของบรรดาแฟนคลับกับสตาฟฟ์ดังระงมไปตลอดทาง แต่เวกัสไม่ได้สนใจเสียงนกเสียงกาพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบดั่งหมาล่าเนื้อของเขาจดจ่ออยู่เพียงจุดเดียว...

ร่างบางในชุดกระโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ