บทที่ 24 รอยยิ้มที่ไม่ได้มีไว้ให้เขา

เสียงนกหวีดเป่าพักเบรกรอบที่สองดังขึ้น ควีนเดินหอบหายใจมาทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งริมสนาม

สายตาแอบเหลือบมองไปทางกัปตันทีมบาสที่ยืนหน้านิ่งอยู่ไกล ๆ บรรยากาศกดดันจากคำท้าทายเมื่อครู่ยังคงลอยวนอยู่รอบตัว แต่ระดับราชินีอย่างเธอ ไม่มีทางยอมแสดงความอ่อนแอหรือยอมแพ้ให้เขาเห็นเด็ดขาด

จู่ ๆ กลิ่นน้ำหอมผู้หญิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ