บทที่ 4 ผู้คุมเกม 2
เวกัสช้อนตาขึ้นมองเธอ ในขณะที่ริมฝีปากยังคงปรนเปรอความหวานไม่หยุด มุมปากหยักขยับยิ้มเมื่อรับรู้ว่าราชินีน้ำแข็งเริ่มจะสูญเสียการควบคุมตัวเอง เขายิ่งเพิ่มน้ำหนักปลายนิ้วที่บีบเค้นยอดอกอีกข้างพร้อมๆ กัน บี้จนเอวคอดบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน
“เสียงดังแล้ว” เขากระซิบชิดผิวเนื้อนุ่ม “นี่ขนาดยังไม่ทันลงไปข้างล่างเลยนะ”
ควีนอ้าปากเตรียมจะโต้กลับ ทว่าเขาก็เลื่อนริมฝีปากต่ำลงไปจริงๆ
คราวนี้ทั้งปากและมือของเขาประสานงานกันอย่างจงใจ ริมฝีปากร้อนพรมจูบไต่ลงมาตามร่องอก ลากลิ้นเลียยากจนถึงหน้าท้องแบนราบ ปลายลิ้นตวัดลากเส้นผ่านสะดือบุ๋ม ขณะที่มือใหญ่จับเรียวขาของเธอให้แยกกว้างออก ควีนรู้สึกอับอายจนแทบจะหนีบขาเข้าหากัน
“อื้อ...”
เสียงประท้วงเธอขัดอยู่ในลำคออย่างไม่ยอมแพ้ เขาขยับตัวเลื่อนลงไปกลางระหว่าง จับเข่าเธออ้าออกและเธอยอมจำนน ใบหน้าแดงซ่านหันหนีแสงไฟจากหน้าต่าง
ปลายนิ้วสากลูบไล้ขึ้นมาตามต้นขาด้านในอย่างเชื่องช้า ก่อนจะแตะสัมผัสลงบนจุดกึ่งกลางกายที่เปียกชื้นพร้อมพรั่ง โดยที่เธอยังไม่ทันได้เตรียมใจรับ ควีนสะดุ้งเฮือก กำผ้าปูที่นอนแน่นขึ้นไปอีก
เขามองหน้าเธอ “ไม่มองกันหน่อยเหรอ”
เธอกัดขอบปากหันหน้ากลับมาสบตาก่อนจะอ้าปากกลั้นเสียงเมื่อเวกัสใช้นิ้วโป้งคลึงปุ่มกระสันกลางกลีบอูมเบาๆ
“แฉะเป็นบ้า” เขาพึมพำ ก่อนจะค่อยๆ สอดปลายนิ้วใส่เข้าไปภายในทางรักหนึบน้ำหนึ่งนิ้ว... เชื่องช้าเสียจนเธอต้องสูดลมหายใจนำทาง
“เวกัส...”
“ใช่ นั่นชื่อฉัน”
เขาจ้องเธอ แล้วจึงค่อยๆ เพิ่มอีกนิ้วกลายเป็นสองนิ้วเมื่อรับรู้ว่าร่างกายของเธอเปิดรับ นิ้วแกร่งขยับเข้าออก งอปลายนิ้วขึ้นเกี่ยวรั้งจุดซ่านกระสันข้างใน และกดเน้นย้ำซ้ำๆ จนสะโพกผายเผลอขยับโยกตามจังหวะโดยไม่ตั้งใจ
“อ๊ะ”
“ครางแล้ว...” เขาเอ่ยชิดกลีบอูม พรมจูบไปทั่วต้นขาด้านใน ขบเม้มผิวบอบบางจนเกิดรอยแดง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดลงมาใกล้จุดที่ปลายนิ้วกำลังทำหน้าที่
ความเสียวซ่านกับความอับอายวิ่งชนกันในอกจนดวงตาคู่สวยปรือฉ่ำ ควีนรู้ดีว่าเธอไม่ควรตอบสนองผู้ชายที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกอย่างรุนแรงขนาดนี้ ไม่ควรเปิดเปลือย ไม่ควรส่งเสียงคราง และไม่ควรยกสะโพกขึ้นตอบรับปลายนิ้วของเขา
แต่ร่างกายของเธอมันไม่ยอมเชื่อฟังอีโก้ที่เพียรสร้างมาทั้งคืนอีกต่อไป
“นาย… ช้า ๆ” เธอเผลอหลุดปากบ่น
แล้วร่างบางก็ต้องสั่นสะท้านเมื่อเขาสวนคำขอด้วยการทำตรงกันข้าม เธอเบิกตากว้างเมื่อปลายลิ้นสากตวัดลงข้าง ๆ นิ้วที่ยังสอดเข้าออกไม่หยุด เขาเลียขึ้นไปหาติ่งเนื้อระริก ผสานจังหวะเดียวกับนิ้วแกร่งเร่งรัวเร็วขึ้น
“ยังหรอก”
เสียงเขาพร่าเมื่อผละปากออกจากเนื้ออ่อนไหว หยาดน้ำยืดติดปลายนิ้วและเขาเลียริมฝีปากฉ่ำวาว ก่อนจะหยัดตัวขึ้นมาด้านบน บดจูบริมฝีปากเธออีกครั้งอย่างดูดดื่มและเอาแต่ใจ ไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้ซุกซ่อนเสียงครางแห่งความสุขสม
“น้ำเธอดีเหมือนปาก”
เขาจูบลงอีก กลืนกินทุกความอายที่เธอพยายามสะกดกลั้นไว้ จนควีนต้องปล่อยเสียงครางหวานหูเข้าไปในจูบของเขา นิ้วควานวนอยู่ข้างในไม่หยุด แผ่นหลังบอบบางเธอแอ่นโค้ง หัวเข่าสั่นระริก ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ในกำมือ
และเกมที่เธอเคยมั่นใจว่าตัวเองยังคงควบคุมได้... บัดนี้มันเริ่มหลุดลอยออกไปจากปลายนิ้วของเขาในทุกจังหวะการขยับ โดยที่คำปฏิเสธยังไม่เคยถูกเปล่งออกมาเป็นประโยคที่สมบูรณ์เลยแม้แต่ครั้งเดียว
แต่จู่ ๆ เวกัสหยุดการกระทำทั้งหมด เขาทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอค้างไว้หนึ่งวินาที
“ถ้าจะเปลี่ยนใจ... ถอนตัวได้ตอนนี้นะ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าติดจะทุ้มต่ำ
ควีนหอบหายใจแรง เธอแค่นหัวเราะ ก่อนจะยกเรียวขาขึ้นพาดเกี่ยวรอบเอวสอบของเขา
“ก็ลองถอนตัวออกไปเองสิ... ถ้าคิดว่าทำไหว”
คำท้าทายนั้นฟางเส้นสุดท้ายของเขาขาดผึง
เวกัสดึงสะโพกมนเข้าหาตัว เท้าแขนลงข้างใบหน้าหวานที่จ้องตอบด้วยสายตาปรือฉ่ำ เขาขยับให้แท่งความเป็นชายใหญ่เต็มที่เสียดสีกับปากทางเข้าเยิ้มน้ำและร้อนรุ่มจากการปลุกปั่นเมื่อครู่
ควีนขบกรามแน่นทันทีที่ท่อนลำแข็งขึงนั้นสอดแทรกเข้ามาแทนที่ปลายนิ้ว ความรู้สึกจุกแน่นแล่นริ้วขึ้นมาตั้งแต่ยังเข้าไม่สุดทาง
เธอกลั้นลมหายใจ ปลายนิ้วที่จิกแน่นอยู่บนลาดไหล่กว้างเกร็งเกร็ง และเขาก็ชะงักงันไปชั่วครู่
ไม่ใช่เพราะความลังเล... แต่เป็นเพราะช่องทางคับแคบของเธอมันร้อนจัดและบีบรัดตัวเขาแน่นเสียจนกล้ามเนื้อไหล่ของเขาต้องเกร็งตาม
เวกัสก้มลงมองใบหน้าสวยจัด ควีนไม่ได้หลับตาหนี เธอจ้องตากลับแม้แววตาจะเริ่มปรือฉ่ำ แม้หัวคิ้วจะขมวดมุ่นเพราะความตึงเครียด และแม้ลมหายใจจะขาดห้วง แต่สายตาคู่นั้นยังคงท้าทาย ไม่ยอมแพ้... และไม่เปิดโอกาสให้เขาหยิบยกมาเป็นข้ออ้างในการถอยทัพ
“ไม่เคย ?”
“ตอนนี้เคยแล้ว”
กัปตันหนุ่มพ่นลมหายใจออกทางปากแรงๆ หนึ่งครั้ง ยกยิ้มก่อนจะดันสะโพกส่งแก่นกายเข้าไปจนสุดความยาวในคราวเดียว
“อื้อ...” เธอหลุดเสียงร้องออกมา
เขาจับหน้าเธอไว้ให้มองมา ดันขนาดลำอ้วนหนายัดเข้าไปจนสุดโคนราก เติมเต็มช่องทางคับแคบ
“เวกัส...” ควีนเผลอหวีดร้องเสียงสั่นออกมา จุกแน่นและเสียวซ่านจากจุดกึ่งกลางลามขึ้นไปถึงหน้าท้องและปลายนิ้ว
ผนังเนื้อนุ่มหยุ่นภายในบีบรัดแก่นกายของเขาแน่นหนาจนลมหายใจของทั้งคู่กระแทกเข้าหากันอีกระลอก
“อืม... แน่น”
