บทที่ 5 ผู้คุมเกม 3
เวกัสก้มหน้าลงจูบหนักๆ ที่ขมับชื้นเหงื่อของเธอโดยปราศจากความอ่อนหวาน หยุดนิ่งสนิทอยู่ภายในตัวเธอ ปล่อยให้ช่องทางรักได้ปรับตัวรับขนาดและความตึงแน่นนั้นทีละวินาที
“รับไหวใช่ไหม” เขาถามลอดไรฟัน มันไม่ใช่ประโยคคำถามที่ต้องการคำตอบ
ควีนหอบหายใจรัวเร็ว เธอเค้นเสียงหัวเราะ ก่อนจะออกแรงรัดเรียวขาที่เกี่ยวเอวเขาไว้ให้แน่นขึ้นอีก
“อย่า... มาทำเป็นห่วงฉันหน่อยเลย”
“ดี”
คำตอบอวดดีนั้นกระตุ้นให้เขาเริ่มขยับตัว เวกัสค่อยๆ ถอนแก่นกายออกไปจนเกือบสุด แล้วจึงดันกลับเข้าไปใหม่จนมิดด้ามอย่างเชื่องช้า... ลึกซึ้ง... และเนิบนาบ
“อื้อ...”
เธอคว้าไหล่เขาจิกแน่นแต่แอ่นรับในทุกจังหวะการเสียดสี ท่ามกลางห้องที่มีเสียงดนตรีลอดมาแผ่วเบา เสียงผ้าปูที่นอนยับย่น เสียงเตียงสปริงลั่นเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ และเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่เริ่มดังชัดขึ้นเรื่อยๆ
เขาถอนตัวออกเกือบสุดลงหนักตามแรงกัปตันหนุ่ม ทางรักเธอเริ่มเปียกชุ่ม และเริ่มยกสะโพกขึ้นสวนรับ เขาก็ปรับเปลี่ยนจังหวะให้ยาวและหนักหน่วงขึ้น ถอนออกจนเกือบสุด แล้วตอกอัดกลับเข้าไปจนกลุ่มขนกระแทกชนหากัน
เวกัสก้มลงจูบที่มุมปากของเธอ แผ่วเบาแต่ไร้ซึ่งความอ่อนหวาน เขาขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอ ก่อนจะกระซิบเสียงพร่าชิดไรฟัน
“ครางดังกว่านี้ได้อีกนะ”
“นาย... อย่ามาสั่ง”
ประโยคด่าทอขาดห้วงกลางคัน เมื่อเขาเปลี่ยนจังหวะอย่างกะทันหัน คราวนี้มันทั้งลึกและหนักหน่วงรุนแรง เขายกเรียวขาของเธอขึ้นพาดบนบ่ากว้าง เท้าแขนอยู่ข้างตัวแล้วตอกอัดสะโพกลงสุดแรง
ควีนสะท้านเยือกไปทั้งร่าง สองมือที่เคยกอบกุมเส้นผมเปลี่ยนมาจิกทึ้งบนลาดไหล่กว้าง เล็บคมๆ ฝังลึกลงไปบนผิวเนื้อจนเวกัสต้องสูดลมหายใจลอดไรฟัน รอยข่วนพวกนี้จะต้องทิ้งร่องรอยให้เห็นในวันพรุ่งนี้แน่ ทั้งคู่รู้ดี... แต่ก็ไม่มีใครคิดจะหยุด
“ซี้ด... เธอแน่นเป็นบ้า”
เธอเอียงหน้ามองเขา “นายก็... อ๊า เต็มไปหมด”
เวกัสซุกหน้าลงประทับจูบที่ซอกคอขาวผ่อง ดูดเนื้อนิ่มที่ลำคอ วนลงมาหาหัวนมกัดเบา ๆ พร้อมกับเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นซ้ำๆ ย้ำๆ ตรงจุดกระสัน จนเสียงครางหวานหูของเธอขาดเป็นห้วงๆ ปะปนไปกับเสียงเรียกชื่อของเขาที่หลุดรอดออกมา
พวกเขากลิ้งตัวกอดรัด ควีนพลิกตัวขึ้นมาเป็นฝ่ายนั่งคร่อมทับบนเรือนร่างกำยำ เธอวางสองมือลงบนแผงอกกว้างแล้วออกแรงกดไหล่เขาให้จมลึกลงไปกับหมอน
แสงไฟจากภายนอกทาบทับลงบนแผ่นหลังบอบบาง หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ กลิ้งไถลจากไหปลาร้าลงมาตามร่องอกอวบอิ่ม
“สวยเป็นบ้า”
“ใช่... อื้อ”
เขาหัวเราะในคอ ลมหายใจติดขัดมองภาพความงดงามเบื้องหน้าสูดลมหายใจลอดไรฟัน เพราะเธอยกตัวขึ้นสูงแล้วกดพรวดกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปทั้งลำยาวจนสุด
“อืม...” เขากระเส่าออกมา
“ครางดังได้นะ” เธอพูดเลียนแบบ
เขาเลื่อนมือกอบกุมหน้าอกเธอทันที ฝ่ามือร้อนผ่าวเคลึงเค้นอย่างเมามัน นิ้วโป้งปัดป่ายยอดอกที่ชูชัน ออกแรงบีบเน้นย้ำ
“อ๊ะ... อ่า” เสียงครางหวานหูหลุดลากยาวกว่าที่ตั้งใจ เธอไม่คิดจะยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองอีกต่อไป
เวกัสเอื้อมมือไปจับยึดสะโพกมนเอาไว้แน่น กระแทกตัวเองสวนขึ้นมาจากด้านล่าง ร่างเธอสะเทือนหน้าอกอวบใหญ่เด้งในมืออีกข้าง
เขาดันแก่นกายเข้าไปจนมิดด้ามในทุกจังหวะที่เธอทิ้งน้ำหนักตัวลงมา เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นผสานไปกับจังหวะ EDM ที่ลอดแผ่วเข้ามา เสียงครางของควีนก็เริ่มขาดวิ่นไปตามจังหวะที่เขายกสะโพกแล้วตอกอัดสวนขึ้นไป
“อ๊า… นาย”
เวกัสบีบนมอวบของเธอแน่นขึ้นไปอีก เขายกสะโพกของเธอให้ลอยสูงขึ้น แล้วดึงกระชากลงมาปะทะกับโคนรากซ้ำๆ จนเอวคอดบิดเร่า
ช่องทางอ่อนนุ่มภายในตัวเธอบีบรัดรอบแก่นกายของเขาเป็นระลอกคลื่น ความเสียวซ่านแล่นพล่านจากจุดกึ่งกลางทะยานขึ้นไปจนชาหนึบไปทั้งแผ่นหลัง ควีนขยับโยกสะโพกตอบรับอย่างลืมตัว สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน เสียงครางหวานหูดังประสานกับจังหวะเนื้อกระทบเนื้อ
“เธอสั่นแล้ว” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ทั้งที่ยังคงยกสะโพกกระแทกสวนขึ้นไปไม่หยุด
“นายก็… ร้อนเหมือนกันนั่นแหละ” ควีนตอบกลับปนเสียงหอบ ริมฝีปากคลี่ยิ้มฉ่ำปรืออย่างควบคุมไม่ได้ “อย่าทำเป็นว่า… ตัวเองเก่งอยู่คนเดียวสิ… อ๊ะ!”
ประโยคอวดดีขาดห้วงกลางคัน เพราะเขาจงใจพุ่งกระแทกสวนขึ้นมาอย่างแรงจนลึกสุดใจ จนเธอต้องรีบยันฝ่ามือลงบนแผงอกของเขาเพื่อทรงตัว หัวนมสีสวยเสียดสีกับปลายนิ้วสากของเขาในทุกครั้งที่เรือนร่างของเธอถูกยกขึ้นและกระแทกลงมา
เสียงครางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้องที่ไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป ทางรักตอดรัดจากภายในใกล้ถึงฝั่งฝัน เขาพลิกร่างเธอให้กลับลงไปนอนหงายราบบนเตียงในจังหวะเดียว
คราวนี้ไม่มีการหยั่งเชิงหรือทดลองจังหวะใดๆ อีกต่อไป
เขาคุกเข่าอยู่กลางระหว่างขาเธอ ยกเรียวขาของเธอขึ้นพาดบนบ่ากว้าง ก่อนจะโถมแรงกระแทกกระทั้นเข้าไปจนสุดความยาวในทุกจังหวะ อัดเป็นจังหวะต่อเนื่องยาวนานด้วยเรี่ยวแรงกัปตันทีมบาส
“เวกัส...”
“ใช่แล้ว... อ๊า”
เวกัสหลุดรอยยิ้มพึงพอใจออกมาหนึ่งครั้ง ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดชนกัน ดวงตาคมกริบจ้องลึกลงไปในดวงตาฉ่ำปรือ ลมหายใจร้อนระอุกระแทกรดริมฝีปากของเธอ
“ฉันใกล้หลั่งแล้ว อ๊า... ฉันจะหลั่งใน” เวกัสเอ่ยชัดเจน เสียงทุ้มต่ำและขาดห้วง “หวังว่าเธอคงจะกินยาคุมเอาไว้แล้วนะ”
ควีนไม่ได้ตอบรับเป็นคำพูด แต่ฝังเล็บจิกลงบนต้นคอของเขาทันที ลากข่วนเป็นทางยาวจนแสบผิว แล้วร่างบางก็กระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
“อื้อ... อ๊า”
ช่องทางคับแคบบีบรัดแก่นกายของเขาเป็นจังหวะคลื่นที่หนักหน่วงจนเวกัสแทบจะขยับตัวต่อไม่ไหว เสียงครางหวานหูแหบพร่า และหลุดรอดออกมาโดยไม่มีการสะกดกลั้นอีกต่อไป
“แน่น อือ... ไม่ไหวแล้ว”
