บทที่ 6 EP.6 ขี้ยั่วแบบนี้ไง พี่ถึงเก็บเธอไว้เล่น
ลานจอดรถ
"กลับดีๆ นะคะ คุณพ่อคุณแม่" ละเมอยกมือไหว้อย่างมีมารยาท ยืนมองรถของพ่อกับแม่ไฟเยอร์ขับออกไป ก่อนหันมาพูดกับเขาที่หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบพ่นควันโขมง "คุณพ่อตี๋ใหญ่กับคุณแม่ฝันหวานน่ารักมากเลยนะคะ ดูเป็นคู่สามีภรรยาที่อบอุ่นจริงๆ"
"เห็นแค่ภายนอกอย่าเพิ่งตัดสินใจอะไร พ่อกลัวแม่ยิ่งกว่ากลัวผีอีก ส่วนแม่ก็ชอบบ่นพ่อทุกวัน เคยได้ยินว่าถ้าพ่อเข้าบ้านพร้อมงูแม่จะตีพ่อก่อน! เป็นภรรยาอะไรทำร้ายสามี"
"แต่คุณพ่อของพี่ก็ยอมเชื่อฟัง เพราะรักแม่ของพี่มากใช่ไหมคะ ดีจังเลย รู้สึกอบอุ่น"
ไฟเยอร์หันมาพูดน้ำเสียงดุแฝงด้วยอารมณ์ขัดใจ "เลิกดูละครน้ำเน่าแล้วเก็บไปเพ้อฝันเถอะ ชีวิตจริงมันไม่ได้ดีแบบซีรีส์ที่เธอคลั่งไคล้"
"หนูทราบค่ะ ว่ามนุษย์ทุกคนมีทั้งดีและเลวปะปนกันไป แต่พี่ดีบ้างสักนิดก็ได้นะคะ"
"อ้าววววว"
"หนูล้อเล่ยค่ะ ฮ่าๆ"
ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มของละเมอยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกายเหมือนโลกทั้งใบสว่างไสวขึ้นมา ไฟเยอร์ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นรอยยิ้มแบบนั้นก็ทำให้เสียอาการ ก่อนจะทิ้งบุหรี่ในมือและใช้เท้าบดขยี้พื้น "ฉันไม่ไปส่งนะ พอดีจะไปที่อื่นต่อ"
"ไม่เป็นไรค่ะ หนูขึ้นแท็กซี่กลับเองได้"
"มาเองก็ต้องกลับเองถูกแล้วไง"
"พูดจาดีๆ กับหนูบ้างก็ได้นะคะ"
"ดีดี พอใจยัง"
สายตาทะเล้นของไฟเยอร์ส่อแววด้วยความร้อนแรงเสมอ ทำให้ความรู้สึกรักของละเมอกระเตื้องยิ่งขึ้น เธออยากเป็นของเขา..เฝ้ารอวันที่จะได้สวมชุดเจ้าสาวยืนเคียงข้างอย่างสง่างาม
คอนโดมิเนียม
ไฟเยอร์แวะมาหาใครบางคนเพื่อเอาของที่ลืมไว้เมื่อนานมาแล้ว เขาคว้าเสื้อแจ็กเกตสีดำตัวโปรดขึ้นมา แต่ยังไม่ทันก้าวออกจากห้อง สาวสวยเจ้าของห้องก็โอบกอดจากด้านหลัง พร้อมพูดเสียงอ้อนอ่อนหวาน "จะไปแล้วเหรอคะ แค่แวะมาเอง ทำไมไม่อยู่ด้วยกันสักหน่อยล่ะ?"
"พี่นัดลูกค้าที่จะสักเอาไว้" เขาตอบเสียงเรียบ
"ได้ยินกลุ่มของพี่พีทคุยกันว่าพี่ไฟเยอร์จะแต่งงานจริงไหม? แบบนี้เราก็เอากันไม่ได้สิมันบาปอะ เสียดายจัง ฟ่างคงคิดถึงพี่ไฟเยอร์มากแน่ๆ เลย"
"นรกหรือสวรรค์ใครจะรู้ว่ามีจริง แต่ถ้าซั่มกันอะฟินแน่นอน ฮ่าๆ ฉะนั้นพี่ไม่สนใจหรอก"
"แปลว่าเราเอากันได้ แม้พี่แต่งงานแล้ว?"
"เราก็เอากันมาตั้งแต่พี่อยู่ปีสอง แค่พี่กำลังจะแต่งงาน เธอติดอะไรเหรอฟ่าง?" สายตาหล่อเหลาจ้องมองกดดัน ใครไม่ใจสั่นให้มันรู้ไป
สาวสวยเอื้อมมือลูบกรอบแก้ม พูดเสียงออดอ้อน "ไม่ติดค่ะ…แค่กลัว กลัวพี่ติดใจแล้วไม่ยอมกลับไปหาว่าที่เจ้าสาวมากกว่า"
"ขี้ยั่วแบบนี้ไง พี่ถึงเก็บเธอไว้เล่น"
"ฟ่างยอมเป็นของเล่นแค่กับพี่นะคะ"
"อยากไปเที่ยวไหนไหม เดี๋ยวพี่โอนเงินให้"
"เอาไว้ฟ่างส่งข้อความไปบอกนะคะ"
"ได้สิ แต่ตอนนี้พี่ต้องรีบไปหาไอ้แฝดก่อน มันมีเรื่องให้ช่วยนิดหน่อย ไว้เจอกันนะครับคนสวย"
คำพูดแสนหวานรื่นหูมักหลุดออกจากปากไฟเยอร์บ่อยๆ ยกเว้นแต่กับผู้หญิงที่ชื่อละเมอ
เพราะทุกครั้งที่เจอหน้ากัน เขามักพูดจาเสียดสี ทิ่มแทงใจเธอให้เจ็บปวดอยู่อย่างนั้น
"จะไปไหน?" เพลิงกัลป์ถามไฟเยอร์
"กูก็จะไปเข้าห้องน้ำไง"
"มึงต้องล้างเจลที่มือก่อนเปิดประตูห้องน้ำกูด้วยนะ เจลแอลกอฮอล์ที่กูตั้งทิ้งไว้"
ไฟเยอร์ย่นคิ้ว หันกลับมาพูดเสียงห้วน "มึงจะเจ้าระเบียบไปถึงไหน กูแค่จะเข้าห้องน้ำไปเยี่ยวเนี่ยนะ ให้กูอาบน้ำเลยไหมล่ะ จะได้สะอาดสมใจมึง!"
ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของเพื่อนในกลุ่ม แม้จะเป็นแฝดแต่ทั้งคู่ก็มีนิสัยต่างกันลิบลับ เพลิงกัลป์เป็นคนเจ้าระเบียบรักความสะอาดสุดๆ ไม่ชอบให้ใครยุ่งวุ่นวายกับพื้นที่ส่วนตัว แม้แต่แฝดน้องที่คลานตามกันมาอย่างไฟเยอร์ ก็ยังต้องยอมจำนน
เวลาผ่านไป
ห้างสรรพสินค้า
ชีวิตคนเรามักเดินไปอย่างรวดเร็ว ละเมอกำลังเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย เนื่องจากเธอเข้าเรียนช้ากว่าคนอื่นตั้งแต่เด็ก ทำให้มีอายุมากกว่ารุ่นเดียวกัน
วันนี้ครอบครัวของไฟเยอร์บังคับให้เขามาส่งเธอที่ร้านชื่อดัง เพื่อทดลองชุดนักศึกษา
"ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์สละเวลามาส่งหนูวันนี้" ละเมอยกมือไหว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส "ถึงหนูจะรู้ว่าพี่ไม่ได้เต็มใจ แต่หนูก็ขอบคุณมากค่ะ"
"อย่าพูดมาก จะซื้อตัวไหนก็หยิบเลย"
"เดี๋ยวหนูขอไปลองกระโปรงอีกตัวนะคะ เมื่อกี้รู้สึกว่ามันสั้นไปหน่อย"
"จะใส่ให้ยาวลากตาตุ่มเลยเหรอ นี่มันยุคไหนแล้ว ผู้หญิงโชว์ร่างกายเป็นเรื่องปกติ อีกอย่างมันก็ทำให้ผู้ชายตื่นเต้นเร้าใจ"
"แต่หนูไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนะคะ"
ละเมอรีบเลี่ยงความขัดแย้ง เดินกลับเข้าไปในร้านเพื่อลองกระโปรงตัวใหม่ แต่ขณะที่รอพนักงานจัดเตรียมของให้ เธอเงยหน้ามองก็เห็นผู้หญิงสวยคนหนึ่งเดินเข้ามาหาไฟเยอร์ พร้อมยื่นโทรศัพท์ให้เขาขณะที่ยืนรออยู่ด้านนอก ใบหน้าหล่อเหลายังคงดึงดูดสายตาใครต่อใคร และเหมือนเขาไม่เคยปฏิเสธผู้หญิงคนไหน ไฟเยอร์ยังคงเจ้าชู้เสมอต้นเสมอปลาย
