บทนำ
รักที่เริ่มต้นจากความโง่..
โง่หลงรักงมงายจนมองไม่เห็นความจริง
สปอย..
"หนูเจอพี่โซ่ตอนไปอยู่ดูแลคุณย่า และเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเขามาหาบ่อยๆ พอกลับมาเรียนที่นี่หนูไม่ค่อยมีเพื่อนเขาก็เลยชวนไปนั่นนี่ พี่ก็รู้ว่าช่วงนี้แยมไม่ค่อยว่างด้วย"
"มันดูไม่น่าไว้ใจ ฉันไม่ชอบหน้ามัน!"
"พี่มากกว่าที่ไม่น่าไว้ใจ"
"อย่าเปลี่ยนเรื่องได้ไหม"
"หนูขอโทษก็แล้วกันนะคะ ที่ไม่ได้บอกพี่ว่าจะไปไหนกับใคร"
ใบหน้าสวยหวานยังคงมีน้ำตาคลอ ไฟเยอร์เห็นจึงเอื้อมหยิบทิชชูมาเช็ดให้ ระยะห่างกันแค่เอื้อมทำให้ได้กลิ่นหอมเฉพาะตัวฟุ้งกระจาย เขาเริ่มทนไม่ไหวอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวพาเข้าห้องนอน
"พะ พี่จะทำอะไรคะ"
"ปลอบใจเธอ... จะได้เลิกงอแง หึ แต่อย่าร่านให้มากได้ไหมถ้าไม่อยากเจ็บตัว ลืมหรือไงว่าฉันเป็นผัวเธอ!"
บท 1
ร้านอาหาร
ครอบครัวรวมตัวกันพร้อมหน้า ความอบอุ่นล้อมรอบโต๊ะอาหาร แต่ตี๋ใหญ่ลูกชายคนเดียวกำลังเครียดกับเรื่องธุรกิจ
"งานผมโอเคนะครับ แต่เรื่องที่ดินนี่วุ่นวายชะมัด"
"วุ่นวายยังไง หรือแกไม่มีฝีมือ?"
"ไม่ใช่แบบนั้นครับ"
"แต่แกบอกว่าจะยืมที่ดินแถวดอยไปตั้งโรงงานชั่วคราวนี่"
พ่อวางช้อนตักซุปลง จ้องหน้าลูกชายอย่างจริงจังด้วยความสงสัย ขณะเดียวกัน ไฟเยอร์ กับ เพลิงกัลป์ หลานชายแฝด วัยมัธยมปลาย ก็ก้าวเข้ามาเพราะเพิ่งเลิกเรียน
"หวัดดีครับปู่ หวัดดีครับย่า"
หลานชายแฝดรีบวิ่งไปหอมแก้มปู่ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ปู่ยิ้มเอ็นดู ก่อนหันมามองลูกชายต่อ "ทำไมแกถึงต้องยืมที่ดินฉันล่ะตี๋ใหญ่"
"ก็แค่ยืมที่มาสร้างโรงงานชั่วคราวครับ ดิลยังไม่เคลียร์ แพงเกินไป"
"แพงแล้วไม่คุ้มก็อย่าลงทุน หาเงินเองได้ก็ควรรู้จักบริหาร อย่าไปใช้กับสิ่งไม่จำเป็น"
"เพราะเจ้าของที่ดินเขี้ยวมากกว่า"
"ไม่ใช่แค่เรื่องที่ดินหรอก แต่แกใช้เงินไม่คิดนี่แหละ ถึงถูกบีบให้จ่ายหนัก"
พ่อบ่นด้วยความหวังดี เพราะยังเห็นว่าลูกชายยังขาดความรอบคอบเรื่องธุรกิจอยู่
จู่ๆ ไฟเยอร์ก็พูดแทรก "ปู่ครับ ผมอยากได้ที่แถวเจริญเมืองเปิดร้านสัก แต่แพงมาก พ่อไม่ซื้อให้"
"เท่าไหร่ อยากได้ตึกไหน บอกมา เดี๋ยวปู่จัดให้"
"ปู่ฮอตใจดีที่สุด! ผมรักปู่คร้าบ"
"เออๆ รักเหมือนกัน"
ตี๋ใหญ่ถึงกับแน่นิ่งขมวดคิ้วเข้มสบถเสียงเบาๆ
"อ้าววววววว…"
ไฟเยอร์ไม่รอช้า กระโดดไปหอมแก้มปู่ซ้ำอีกที
และนั่นแหละวลีที่ว่า 'รักลูกเท่าไหร่ รักหลานมากกว่า'
หลายปีผ่านไป..
Tattoo มาลองYES.
ย่านใจกลางเมืองที่ผู้คนพลุกพล่าน รายล้อมด้วยตึกสูงราคาแพง มีร้านสักชื่อดังแห่งหนึ่งซ่อนอยู่ในซอกหลืบ เจ้าของร้านเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกชน แต่ด้วยความสามารถและการฝึกฝนอย่างหนัก ทำให้มีลูกค้าจองคิวไม่เคยขาด
"ทำไมย่าต้องบังคับผมด้วย! แม่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย" เสียงลูกชายเอ่ยอย่างหงุดหงิด "แล้วยิ่งเป็นเด็กบ้าคนนั้น ยิ่งรำคาญ"
"เพราะบ้านเราสนิทกันน่ะสิ ฝั่งบ้านของหนูละเมอโดนคนนินทาจนเรื่องเริ่มบานปลาย แม่เองก็ขัดใจปู่กับย่าของลูกไม่ได้" แม่พยายามเกลี้ยกล่อม
"ไม่ใช่เพราะมันหรอกเหรอ ที่ตามผมต้อยๆ!"
"อย่าเรียกน้องว่ามันนะไฟเยอร์!" แม่ขมวดคิ้วดุ "สอนไม่รู้จักจำ ผู้ชายควรเป็นสุภาพบุรุษ อย่าทำตัวสันดานเสียเหมือนพ่อให้มันมากได้ไหม"
ผู้เป็นพ่อที่กำลังจิบกาแฟถึงกับสะดุ้ง แต่ก็ไม่กล้าขัดภรรยา หลังจากพูดคุยและออกคำสั่งอยู่พักใหญ่ ในที่สุดไฟเยอร์ก็ปฏิเสธการแต่งงานที่เขาไม่ต้องการไม่ได้
"อย่าเพิ่งตัดสินคนจากภายนอกสิ" เสียงทุ้มของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้นพร้อมใบหน้าหล่อไร้ที่ติ เขาเดินเข้ามาเลิกคิ้วให้ "ไม่แน่นะ ตอนแก้ผ้าอาจสวยจนมึงเพ้อหาทุกวันก็ได้"
"แล้วทำไมมึงไม่แต่งเองวะไอ้เพลิงกัลป์!"
"ก็กูไม่ใช่ผู้ชายที่น้องละเมอชอบนี่หว่า"
"ถ้ามึงเป็นกู มึงก็ไม่อยากแต่งเหมือนกัน!"
แม่ถอนหายใจยาวบ่นพึมพำ "คลอดตามกันมาแท้ๆ ยังจะกัดกันเหมือนหมาอีก ช่วยทำตัวให้มันดีๆ หน่อยได้ไหม อุ้มท้องมาตั้งเก้าเดือน สันดานเหมือนพ่อทุกตัวเลย!"
"ที่รัก เรากลับกันเถอะ" สามีที่นั่งฟังอยู่นานรีบคว้ากุญแจรถทันที
"ยังคุยกับลูกไม่เสร็จ จะรีบไปไหนคะ"
"อยู่นานพ่อมัน! สะดุ้งจนใจสั่นหมดละ"
"แล้วมันจริงไหมล่ะ? สันดานเสียทั้งพ่อทั้งลูก"
ประโยคนั้นไม่ทำให้ลูกชายทั้งสองสะทกสะท้านแม้แต่น้อย กลับหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ส่วนพ่อได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอา "แม่ไปก่อนนะ"
"รักแม่นะครับ" สองหนุ่มพูดพร้อมกันอย่างรู้หน้าที่
ครอบครัวนี้มีลูกชายทั้งหมดสองคน เป็นฝาแฝดที่คลานตามกันมา แม้รูปร่างหน้าตาจะเหมือนกันจนแทบแยกไม่ออก แต่กลับมีนิสัยต่างกันสุดขั้ว
เพลิงกัลป์ แฝดพี่ อายุยี่สิบสามปี หน้าตาดี สุภาพ เรียบร้อย รักความสะอาด อีโก้สูง เจ้าระเบียบ สูง 193 เซนติเมตร เรียนวิศวะไฟฟ้าปี 3 สวมแว่นเพราะสายตาสั้นตั้งแต่เด็ก
ไฟเยอร์ แฝดน้อง แฝดน้อง อายุยี่สิบสามปี หล่อเหลาพอๆ กัน แต่อารมณ์ร้อน เอาแต่ใจ ไม่ชอบโดนบังคับ เจ้าชู้ สูง 192 เซนติเมตร เรียนวิศวะไฟฟ้าปี 3 เช่นกัน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทั้งสองเหมือนกัน คือพวกเขาหลงใหลในศิลปะ จึงเลือกเรียนสายงานที่เกี่ยวข้องและร่วมกันเปิดร้านสักขึ้นมา ทว่าเพลิงกัลป์ แฝดพี่ ยังมีอีกความหลงใหลคือเรื่องรถ เขาจึงเปิดอู่ซ่อมรถเป็นของตัวเองควบคู่ไปด้วย แม้ทั้งคู่จะต้องเรียนหนังสือแต่ก็ไม่เคยเป็นอุปสรรค
คลับบาร์
อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ไฟเยอร์ก็รีบออกจากบ้านมุ่งหน้าไปยังสถานที่นัดหมาย ปกติเขามักเจอกับกลุ่มเพื่อนสนิทอยู่แล้ว เพราะพ่อแม่รวมถึงปู่ย่าของทั้งสองฝ่ายเป็นเพื่อนรักกันมานาน ครอบครัวจึงผูกพันกันเหมือนพี่น้องร่วมสาบาน
"พี่อย่าเครียดเลย แต่งไปก่อน ค่อยหย่าทีหลังก็ได้" เพื่อนรุ่นน้องพูดขึ้น หน้าตากวนไม่แพ้คำพูด "เอาใจย่าพี่หน่อย มรดกจะได้ไม่หลุดมือ ฮ่าๆ"
"กูแค่ทำตามที่แม่ขอแหละ! ขี้เกียจฟังแม่บ่นยาวเป็นชั่วโมงๆ" ไฟเยอร์ขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความรำคาญ
"แต่ละเมอชอบพี่มาตั้งแต่ประถมเลยนะ ตามแม่ไปเล่นบ้านพี่ตลอด ก็อยู่หมู่บ้านเดียวกันนี่ อีกอย่างบ้านน้องก็มีหน้ามีตาทางสังคม ไม่แปลกที่เขาอยากให้แต่งงานกัน"
"ถ้าแต่งเพื่อธุรกิจแล้วไม่ยุ่งเกี่ยวกันกูจะไม่ว่าสักคำ นี่ทำตัวยิ่งกว่ากางเกงในที่อยู่ข้างไข่กูอีกนะ!"
"เอาเถอะ ผมเอาใจช่วยพี่ละกัน ฮ่าๆ"
"ปากเหมือนจะหวังดี แต่หัวเราะคิกคักนี่คืออะไรไอ้สัดร็อคเลอร์!"
ร็อคเลอร์ หนุ่มหน้าทะเล้น อายุยี่สิบปี เรียนวิศวะช่างกลปี 1 สูงยาว ผิวขาว เป็นน้องในกลุ่มที่มักสร้างเสียงหัวเราะให้พี่ๆ เสมอ
ปักกกก
ทุกบทสนทนาหยุดลงทันทีเมื่อหญิงสาวสวยคนหนึ่งก้าวเข้ามา เธอวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะอย่างมั่นใจ มือเรียวแตะไล้ไปบนไหล่กว้างของไฟเยอร์ราวกับตั้งใจยั่วให้รู้สึก ริมฝีปากสีแดงสดโน้มเข้าใกล้จนลมหายใจแทบจะปะทะกัน "คืนนี้ไปต่อกันไหมคะ"
"ที่ไหนครับ?" ไฟเยอร์ตอบกลับทันทีตามนิสัยเจ้าชู้ สวยขนาดนี้ใครจะอดใจไหว
"จะไปห้องพี่… หรือห้องฟ้าก็ได้"
"ที่ไหนก็ได้หมดถ้าสดชื่น แต่พี่ขอถามอะไรสักอย่างก่อนได้ไหม"
"ฟ้ายังไม่มีแฟนนะคะ โสดสนิทค่ะ"
"เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น ต่อให้มีผัวแต่คัน พี่ก็ช่วยเกาให้ได้อยู่แล้ว แต่ที่พี่จะถามคือ...มีหมอยไหม"
"อะไรนะคะ?"
หญิงสาวทำหน้างุนงงเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มถามทำไม ไฟเยอร์เอื้อมมือไปหยิบแก้วเหล้าที่เธอวางไว้ก่อนหน้า กระดกดื่มจนหมดแล้ววางกลับลงที่เดิมก่อนจะพูดเสียงตื่นเต้น
.
.
*"*หมอยเธอดกปะ? ชอบอะ แม่งเซ็กซ์จัดดี"
บทล่าสุด
#66 บทที่ 66 ตอนพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#65 บทที่ 65 EP.31 {ตอนจบ} เมียพี่น่ารักที่สุดในโลก
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#64 บทที่ 64 EP.30 กูเกลียดมึงไง!
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#63 บทที่ 63 EP.29 รักแค่เธอคนเดียว!
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#62 บทที่ 62 EP.28 พ่ายแพ้
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#61 บทที่ 61 EP.27 อย่าลำเอียง
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#60 บทที่ 60 EP.26 โรคจิต!
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#59 บทที่ 59 EP.25 ท้าทาย!
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#58 บทที่ 58 EP.24 เรียกสิครับที่รัก
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#57 บทที่ 57 EP.23 เสือหวงของ!
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย 25+
'เขา' เกลียดเธอเข้าไส้ เพราะ 'เธอ' คือลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาตาย
และเธอคือคนที่เขาเข้าใจว่าเป็น 'น้องสาว' มาทั้งชีวิต แต่เป็นน้องสาวที่แสนเกลียดชังมาตั้งแต่เด็ก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
แต่กลับเลือกเดินจากไปในวันที่กำลังจะมีเจ้าก้อนน้อย
สองปีผ่านไป...
เธอกลับมาในฐานะเด็กฝึกงาน
และเขาอยู่ในฐานะคุณหมอเจ้าของไข้ลูกชายของเธอ
เรื่องราวจะลงเอยอย่างไร จบลงแบบไหน
ติดตามได้ใน... เด็กเลี้ยงอาจารย์หมอวินท์
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป













