บทที่ 102 ตอนที่ 32.4 บ่วงกรรม

ตุลย์ Part

กว่าจะเข้าเขตหมู่บ้านเวลาก็ปาไปตีสี่นิด ๆ แต่สิ่งที่สะดุดตาทุกครั้งเมื่อมาแพร่ก็คือกำแพงทอดยาวของวัด เพราะเมื่อเห็นกำแพงทีไรก็อดนึกถึงไอ้โปรดสัสเพื่อนรักไม่ได้ทุกทีสิน่ะ

“หึหึ”

แปะ! “ไม่ต้องพูดอะไรเลยมินรู้นะว่าพี่คิดอะไรอยู่น่ะ” อาการแบบนี้กลัวหลบในล่ะสิแม่จ๋าถึงไม่พูดออกมาผ...