บทที่ 29 ตอนที่ 10.2 มิตรภาพของดอกไม้หรือก้อนหิน

มินตรา Part

ตุบ ๆ ๆ “กลางเป็นไงบ้าง”

“น้องติณฑ์จูงมือน้องตามก่อนลูกเดี๋ยวแม่ดูน้องติมเอง ขอบคุณมากนะครับถ้าไม่ได้คุณช่วยรับลูกผมคงแย่แน่ ๆ” แม้จะพะว้าพะวังเพราะบันไดใกล้เลื่อนไปถึงชั้นบน สุดเต็มทีแต่ผมก็เลือกจะรวบสัมภาระทุกอย่างไว้ในมือข้างเดียว แม้จะหนักอึ้งเท่าไหร่ก็ต้องทำเพื่อจะได้มีม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ