บทที่ 83 ตอนที่ 27.2 นายแพทย์ตุลย์ กุลปรีดาพงษ์

ตุลย์ Part

ฟึ่บ! นี่อาจเป็นการพลิกตัวไปมาของผมเป็นรอบที่สิบกว่าของคืนนี้แล้วมั้ง แม้เวลาจะล่วงเลยไปเกือบสี่ทุ่มแต่ดวงตาก็ยังเบิกโพลงไม่ยอมปิดลงสักที ขนาดมีเมียอยู่ในอ้อมกอดผมยังข่มตาให้หลับไม่ลงเลยว่ะ

พรึ่บ! หมับ! “กลัววันพรุ่งนี้เหรอ” พอลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินออกจากห้องแขนผมก็ถูกมินรั้งไ...