บทที่ 168 ตอนพิเศษ 3.1 แต่ละก้าวของหลงรัก

โปรดปราณ Part

แปะ ๆ “กะพริบตาบ้างก็ได้ไอ้เสือ” แล้วก็ถึงวันที่ผมรอคอยสักที เช้ามืดของวันที่30มิถุนายนผมคุณอรรคลุงสันต์ก็มายืนสงบนิ่งอยู่หน้าโบสถ์ใหม่ ทันทีที่ไอ้บอสออกมากวักมือเรียกเราสามคนก็เลิกเก๊กนิ่งแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปข้างในทันควัน ในที่นั้นมีพระหนุ่มรูปหนึ่งนั่งอยู่ตรงหน้าหลวง...