บทที่ 173 ตอนพิเศษ 5.1 เรารักกันมากเหลือเกิน

โปรดปราณ Part

“แฮก ๆ ๆ อื้ออ” ถึงจะเห็นเต็มสองตาว่าหางตาของหลงรักมีน้ำตาไหลรินมากแค่ไหนแต่ผมก็ยังใจร้ายพอที่จะไม่ผ่อนแรงให้สักนิด ตรงกันข้ามสองมือที่จับเอวคนนอนหงายก็ยังคงจับแน่นริมฝีปากหันไปเลียไล้ข้อเท้าเปลือยเปล่าที่พาดอยู่กับไหล่ผม

บั้นท้ายตัวเองยังทำงานด้วยการส่งแรงกระแทกตอกย้ำซ้ำ ๆ ในจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ