บทที่ 2 MY ROsE_2🌹: ผัวเมียเขาจะคุยกัน
หงุดหงิดชะมัด!
ฉันเดินลงมาชั้นล่างของผับไม่ได้ตั้งใจจะมาเข้าห้องน้ำหรอก ฉันจะมาทำอย่างอื่นต่างหาก..
ฉันเดินออกมานอกผับ เสียงเงียบข้างนอกทำให้หูฉันปรับการทำงานไม่ทันจนมันดับไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมาได้ยินเป็นปกติ ฉันนั่งอยู่กับตัวเองพักนึงเพราะต้องการสมาธิ... ว่าฉันควรไปต่อยังไงดี ในเมื่อแฟนเก่าฉัน เขายังตามราวีอยู่ตลอด ฉันไม่รู้ว่าเขาจะแอบตามฉันมาถึงที่ผับนี่หรือเปล่า เพราะสองอาทิตย์ที่ผ่านมา นิค ตามฉันคอยจับตาดูว่าฉันทำอะไรอยู่กับใคร.. เพื่ออะไรก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ฉันเหนื่อยนะ...
นั่งนิ่งอยู่ได้สักพักก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กระเป๋ากางเกงด้านหลัง ฉันเลยหยิบมันออกมา.. มันเป็นบุหรี่ของเพื่อนที่มาด้วยกันนี่แหละมันฝากไว้แต่ตอนนี้มันชิ่งกลับไปแล้ว เป็นผู้ชายที่โครตเห่ย ฉันเลยตัดสินใจหยิบมันออกมาแค่สงสัยว่าทำไมพวกผู้ชายถึงดูดกันจัง ก่อนจะลองดมๆมัน อี๋~ เหม็นจะตาย!
“เป็นผู้หญิงแบบนี้เหรอ”
“..ค่ะ?” ฉันหันกลับไปหาต้นเสียงก็พบว่าเป็นเพื่อนของพี่โรมที่นั่งอยู่ข้างฉันเมื่อกี้ แต่เราไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ
“เธอใช้ของพวกนี้ด้วยหรือไง”
“...ปละ..!”
“ช่างเถอะ.. ขอฉันตัวนึง” ฉันยังไม่ทันได้ปฏิเสธพี่เขาก็ยื่นมือเข้ามา ฉันเลยวางซองบุหรี่ให้เขาไป
“พี่เอาไปให้หมดนี่แหละ มันไม่ใช่ของฉัน”
“ฉันนึกว่าเธอเล่น”
“ไอ้นี่นะเหรอ.. ก็น่าลองเหมือนกันนะ” เจ้าตัวมองฉันก่อนจะหยิบซองบุหรี่ในมือทิ้งลงถังขยะข้างๆ
“ฉันไม่ดูด”
“แล้วเมื่อกี้ที่ขอ..?”
“ก็ถ้าเธอดูด ฉันจะลองบ้างแค่นั้น”
“...นี่พี่เป็นคนประเภทไหนเนี่ย^^” ฉันเริ่มสับสนกับคนตรงหน้า ดูไม่ออกเลยว่าเขาจะไปแนวไหน ตอนแรกที่รู้ว่าเป็นเพื่อนพี่โรมก็นึกว่าจะเหมือนกัน แต่ดูๆไป... จะเหมือนก็ไม่เชิง จะไม่เหมือนก็ไม่ใช่ ผู้ชายคนนี้ดูยากว่า3คนที่นั่งที่โต๊ะซะอีก
“แล้วเธอเป็นผู้หญิงประเภทไหน”
“คือจะตอบคำถามด้วยคำถามว่างั้น?”
“ก็อย่างที่พูด”
“เดาใจยากชะมัด”
“ก็ไม่ต้องเดา” เออ! เอาเข้าไป
“..นั่งก่อนสิ” ฉันเขยิบให้เขา เขาลงมานั่งไขว่ห้างแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนๆ ดูวางมาดสุดๆคิดว่าตัวเองอยู่ในเอ็มวีเพลงหรือไง หรือนึกว่ามีกล้องคอยจับภาพเขาอยู่ตลอดกันล่ะ
“ดูเธอสงสัยฉันนะ”
“...ก็นิดนึง” เขาเหลือบมามองฉันแวบนึงแล้วหันไปเล่นโทรศัพท์ต่อ ฉันก็มองไปตามทางข้างหน้า...
พรึบ! อยู่ๆพี่เขาก็ลุกขึ้นแล้วเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง
“จะไปไหนค่ะ”
“เข้าข้างใน”
“แล้วพี่ออกมาทำไมเนี่ย^^” ฉันแค่แค่นขำ เจ้าตัวไม่ตอบอะไรกำลังจะก้าวขาเข้าประตู เสียงที่คุ้นชินก็ดังขึ้น ฉันหันกลับไปมอง
“โรส”
“...นิค”
“ไม่คิดจะให้โอกาสกันเลยหรือไง”
“ฉันให้นายมาเยอะเดินไปแล้วนิค มันจบแล้ว เลิกยุ่งเลิกตามสักที” ฉันกำลังจะหันหลังกลับ
หมับ! แต่นิคเข้ามากระชากแขนฉันอย่างแรง ใบหน้าที่สำนึกผิดเมื่อกี้หายไปแทนทีด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ
“ทำไม! มีผัวใหม่แล้วหรือไง!”
“นิค! ปล่อย!”
“ทำไม! ทีฉันละหวงตัวหนักหนา ไหนล่ะผัวใหม่อยู่ไหนขอเห็นหน้ามันหน่อยดิ๊!” นิคกระชากข้อมือฉันจนฉันเริ่มเซ ฉันกับนิคเราคบกันได้ปีนึงแต่ในวันครบรอบ ฉันเห็นนิคไปกับผู้หญิงคนอื่นเลยสะกดรอยตามไปสุดท้ายพวกเขาสองคนก็ไปจบกันที่โรมแรม... ฉันพยายามคุมอารมณ์ตัวเองก่อนจะส่งข้อความบอกเลิกนิคทันที นิคตามง้อฉันนะพอฉันบอกว่าฉันเห็นอะไรมานิคก็พูดใส่หน้าฉันว่า ทุกอย่างมันเป็นเพราะฉัน เพราะฉันไม่เคยให้เขามากกว่าจูบตลอดเวลาที่คบกัน เขาเลยต้องทำแบบนี้
“ปล่อยนิค!”
“ไหน! มันอยู่หนะ!”
“ปล่อยเธอซะ”
“...พี่” ฉันหันตามเสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นข้างๆพร้อมกับแขนหนาวางพาดคอฉัน
“มึงเป็นใคร ผัวเมียเขาจะคุยกัน”
“นิค!”
“ยัยนี่เป็นผู้หญิงของฉัน ปล่อย” ฉันเงยหน้ามองร่างสูงที่เริ่มออกเสียงเข้ม
“เหอะ! กูไม่ปล่อยมึงจะทำไรได้”
“มึงจะไม่ปล่อย?...”
ผลัวะ!
“กรี๊ดดดด! พะ..พี่ เดี๋ยวก่อน!”
“มึงงง!”
“หยุด! พี่ทำอะไรเนี่ย!” เขายืนมองนิคที่ล้มไปกองที่พื้นอย่างไม่สะทกสะท้าน ฉันเลยหันกลับไปใส่นิคต่อ
“กลับไป อย่าให้ต้องถึงขั้นโทรหาตำรวจ”
“....มึง”
“....”นิคกระสนพาร่างตัวเองลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าคนข้างๆฉันแล้วเดินจากไปพร้อมเลือดที่มุมปาก ฉันหันมากะจะปรามเขาสักหน่อยที่อยู่ๆก็ทำเรื่องบ้าๆนี่ แต่พอหันกลับไปอีกที เจ้าตัวก็เปิดประตูร้านเข้าไปดื้อๆทิ้งฉันให้ยืนอยู่คนเดียวแบบงงๆ ...เป็นคนแบบนั้นกันนะ ทำตัวลับลมคมในชะมัดอ่ะ
ฉันยืนเกาหัวแกร๊กๆอย่างไม่เข้าใจแต่ก็เดินไปเปิดประตูตามหลังเขาไปแต่ก็ไม่ทันได้เปิด
“ขอโทษนะคะ...” มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาหาฉัน
“...ค่ะ?”
“เธอ.. เป็นแฟนกับมาร์เหรอ” เธอถามฉันพร้อมหรี่ตารอคำตอบ มองผ่านๆเหมือนจะเรียบร้อยนะ แต่เอาจริงๆฉันว่าไม่
“....” ฉันไม่ได้ตอบเพราะมัวแต่สนใจสายตาประหลาดๆที่เธอส่งมาหาฉัน แถมยังเม้มริมฝีปากอีก... ฉันมองไปที่ประตูที่ไม่มีใครเดินเข้าเดินออกแล้วคิดว่าเธอคงเป็นแฟนของเขาคนนั้น แต่สถานการณ์แบบนี้... ฉันว่าพวกเขาคงจะมีปัญหากัน จะเดินหนีก็กะไรอยู่จะดูไม่เป็นมิตรไหมล่ะ...
“คุณเป็นแฟนเขาสินะคะ”
“...ประมาณนั้น”
“....ดูเหมือน คุณอยากจะให้ฉันช่วยอะไร?”
“เธอเป็นแฟนกับมาร์หรือเปล่า เธอน่าจะตอบฉันก่อนนะ”
“..ฉันไม่ใช่แฟนเขาหรอกค่ะ”
“...” แต่ดูเหมือนเธอจะไม่วางใจ
“จะไปที่โต๊ะเราไหมละค่ะ จะได้สบายใจ”
“ไม่ละค่ะ ขอตัว” แล้วเธอก็เดินจากฉันไปอีกคน... วันนี้มันวันอะไรเนี่ยเจอแต่คนปกติๆทั้งนั้นเลย - -*
—————
ไรท์ว่าโรสต้องเกาหัวอีกเป็นพันครั้งอ่ะ55555 วนมาเจอคนคนนี้ โรสต้องทนนะ เพราะอิพี่เผ็ชจริง นิ่งๆแต่ไม่นิ่งนะเคอะบอกเลย อิอิ~
