(T.O.Y.S) MY LOVE MY ROsE’🌹/เสน่ห์ร้าย (25+)

SEX TOYS 25+

MY LOVE MY ROsE'

MAR & ROsE

ชื่อ : กรวัฒน์ ธงไทธำรงค์

ชื่อเล่น : มาร์

ฉายา : คุณชาย

วันเกิด : 30 กันยายน 25xx

กรุ๊ปเลือด : A

สิ่งที่ชอบ : ไม่มี

สิ่งที่ไม่ชอบ : ไม่มี

สเปคสาว : ไม่มี

สิ่งที่อยากจะบอก : ไม่มี

แกร๊ง~ เสียงแก้วกระทบกันกลางวงเหมือสัญญานเตือนว่าคืนนี้กำลังจะเริ่ม

รอบตัวผมมีแต่เสียงดังสนั่นของดนตรี ไฟเลเซอร์ แล้วก็..

“ขอนั่งด้วยคนนะคะ;)” ผู้หญิง

“..” ผมไม่ตอบแค่ขยับที่ให้เธอคนนี้นั่งข้างๆแล้วหยิบแก้วเหล้าในมือขึ้นมากระดก

“หงอยห่าไรว่ะ”

“กูแค่เบื่อๆ”

“แน่ใจ?”

“แล้วมึงจะเซ้าซี้กูเพื่อ? ถั่วเนี้ยแดกแม้งเข้าไปเหอะ” ผมกำถั่วในจานเต็มกำมือแล้วยัดปากไอ้ธีสไป

“ไอ้มาร์! คะ..แค่กก~ ไอ้เวร”

“สมน้ำหน้ามึง” ผมตอบก่อนจะยกมือไม่รับแก้วเหล้าที่ถูกชงขึ้นใหม่จากผู้หญิงคนที่นั่งข้างผมเมื่อกี้ ผมแค่อยากดื่มเพลินๆ ไอ้โรมเสือกพาผู้หญิงมาที่โต๊ะเยอะไปหมด น่ารำคาน... ส่วนไอ้ธีสไอ้ลอร์ก็เพลินตามันล่ะ

“ใจร้ายจังนะคะ~ แบบนี้”

“....แค่กินใช่ไหม”

“แน่นอนค่ะ^^” เธอยิ้มกริ่มให้ผม ผมหันไปหยิบน้ำแข็งแล้วเลือกที่จะชงเองพร้อมกับขอชนแก้วเธออย่างที่ควรจะเป็น

“ฉันไม่วางยาหรอกน่า ระวังตัวแบบนี้มันดูน่ารักไปนะ~”

“เชื่อเถอะว่ามันไม่ใช่คนน่ารักสักนิด” ไอ้ลอร์เสริมก่อนจะหันไปมองสิ่งที่อยู่ต่ำกว่าต้นคอของผู้หญิงข้างๆ ไม่ต้องห่วงตอนนี้พวกผมสี่คนโสด พวกมันก็ลั้นลาแบบนี้ไปเรื่อย

“มาดื่มบ่อยแบบนี้ แฟนไม่ว่าเอาเหรอค่ะ^^” เธอคนข้างๆวางแก้วลงกับโต๊ะแล้วหันมามองผมด้วยรอยยิ้ม

“หน้าหินอย่างมันใครจะเอา”

“หน้ามึงนิ่มตายห่าอ่ะ”

“ฮ่าๆๆกูชอบว่ะ” หลังจากที่ผมสวนไอ้โรมไปไอ้ลอร์ก็พูดแทรกขึ้นแถมหัวเราะ ผมก็แค่นหัวเราะในลำคอ

พวกเรานั่งดื่มกันแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งไอ้โรมหายไปคุณโทรศัพท์เกือบชั่วโมง ก่อนจะกลับมาพร้อมไวน์ขวดใหม่ มันเปิดให้พวกผมกินรสชาติดีใช้ได้

“แรงสัส ขมคอเลยว่ะ”

“ก็อร่อยดี”

“คอเหล็กดิมึงอ่ะ แดกได้ไงว่ะ”

“งั้น.. เสร็จกู” ผมรับขวดไวน์มาวางข้างผม ผู้หญิงคนเมื่อกี้ไม่อยู่แล้วคงเพราะผมไม่เล่นด้วยละมั้งเธอเลยไป เข้าใจยังอ่ะว่าส่วนใหญ่ผมเจอแต่แบบนี้ ผมแค่ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว

“เห้ยเอาตรงๆนะ มึงไม่คิดจะสีหญิง?” ไอ้ธีส

“เออ ไม่ต้องจริงจังแค่ขำๆชีวิตมีจะได้มีสีสันกับเขาบ้าง” ไอ้ลอร์พูดบ้าง ผมไม่ได้ยุ่งกับเรื่องพวกนี้มาสักพักเห็นจะได้ ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้อีกทีเรื่องพวกนี้ก็ไม่ได้จำเป็น

“กูไม่อยากได้แพคเกจนอนโรงพยาบาลตลอดชีวิต”

“ห่า มึงดูไอ้โรมดิ ถ้ามึงจะเข้าเพราะเรื่องนี้นะ ป่านนี้มันตายห่าไปนานล่ะ”

“สัส ลามกูแล้วไง”

กินไปเถียงกันไปได้สักพักสายตาผมก็ดันไปเห็นร่างบางที่โยกย้ายร่างกายตามจังหวะเพลง เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดจนแทบไม่อยากละสายตา แถมดันเห็นรอยยิ้มหวานกว้าง เหล็กดัดฟันสีน้ำเงินเข้มขับใบหน้าที่ขาวเนียนนั่นให้เด่นขึ้นไปอีก...

“มึงสนใจ?” ไอ้โรมหันมากระซิบที่หูผม

“เปล่า”

“สายตามึง หลอกกูได้ด้วยเหรอว่ะ”

“....” ผมส่ายหัวเบื่อมันแล้วหยิบแก้วขึ้นมากระดกอีกรอบ

“เดี๋ยวกูจัดให้”

“หยุดเลยมึง”

“:)” มันยิ้มมุมปากให้ผมก่อนจะลุกขึ้นยืนตบไหล่ผมสองทีแล้วเดินไปชั้นล่างของผับเอาดื้อๆ มันเข้าไปคุยกับเธอคนนั้นไม่นานเธอก็มาพร้อมกับมัน สวยแค่ไหนก็เหมือนกันหมด ไม่เข้าหาเพราะรูปลักษณ์ ก็เข้าหาเพราะเงินทอง

“นี่โรส รุ่นน้องกูสมัยมัธยม”

“สวัสดีค่ะ^^” เธอทักทายพวกผมด้วยรอยยิ้ม ไอ้ลอร์นี่ตาเป็นประกาย

“ขอนั่งด้วยคนนะคะ^^”

“นั่งข้างไอ้มาร์มันก็ได้” ไอ้โรมบอกก่อนจะทำเนียนใช้มือตบไหล่ผมอีกครั้ง

“เออ! พี่โรม สิ้นเดือนนี้อย่าลืมที่บอกป้าแกไว้นะ เดี๋ยวแกรอเก้อ”

“ไม่ลืม เดี๋ยวพี่โทรหาอีกที” เธอคุยกับไอ้โรมแค่นั้นก่อนจะนั่งนิ่งๆจับแก้วที่รับจากไอ้โรมขึ้นมาจิบ  ผมกับเธอไม่มีการสนทนาอะไรทั้งสิ้น แต่กับพวกไอ้ลอร์ไอ้ธีสเธอเองก็คุยอย่างเป็นมิตร เธอเอาแต่นั่งตอบข้อความในโทรศัพท์ ผมเห็นเธอนิ่วหน้าหงุดหงิดอะไรสักอย่างก่อนจะขอตัวไปเข้าห้องน้ำซึ่งผมก็กำลังจะไป

“เดี๋ยวกูมา”

—————

นิ่งๆนี่นิ่งจริงปะค่ะ^^ เสือซ่อนเล็บหรือเปล่าง๊าา~

พีมาร์มาล๊าววว~ แอบกระซิบก่อนเลยว่า...พี่แกเผ็ช~นะเค๊อะ~><