บทที่ 11 กลิ่นความคิดถึง

ตอนที่ 11  กลิ่นความคิดถึง

ผมนั่งกอดอกอยู่บนโซฟาแล้วมองหน้าหนุ่มฝรั่งสองคนซึ่งหน้าตาคล้ายกันมากจนแทบแยกไม่ออก ต่างกันแค่สีผมและช่วงอายุเพราะโอลิเวอร์เป็นหนุ่มใหญ่วัยสามสิบปลายแต่อีกคนอายุเหมือนจะห่างจากผมไม่มากนัก และอีกอย่างที่ผมมัวแต่โมโหจนลืมสังเกตคือคนที่ถูกฝ่าเท้าผมยันโครมไปจนเต็มแผ่นหลังไม่ได...