บทที่ 12 ลางสังหรณ์

ตอนที่ 12  ลางสังหรณ์

Part Oliver

“คุณโอลิเวอร์” เสียงสดใสของเด็กหนุ่มหน้าทะเล้นตะโกนเรียกชื่อผมมาจากด้านหลัง ขณะผมกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ภายในบ้าน

“เพียวเธอมาทำอะไรที่นี่ บาร์ปิดแล้วนะ” ผมหันกลับไปมองรอยยิ้มสดใสอันเป็นเอกลักษณ์ของเด็กหนุ่มซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นถึงดาวบาร์หมายเลขสองประจำบาร์ซึ่งผมด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ