บทที่ 23 เทรนเนอร์

ตอนที่ 2 เทรนเนอร์

ใครก็ได้ช่วยรวมร่างให้ผมที เมื่อคืนว่าระบมแล้วเช้านี้ความรู้สึกเหมือนร่างกายของผมถูกฉีกกระชากขาดกระเด็นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แขนขาสั่นไปหมด ดีหน่อยก็คงเป็นไอ้คนที่มันทำผมเป็นง่อยยังนอนทำตาปริบๆ อยู่ข้างๆ ไม่ได้ทิ้งห่างหายไปไหน

“ยิ้มไร...” ผมผงกหัวขึ้นไปมองหน้าไอ้ฝรั่งตาหวานที่นอน...