บทที่ 16 บังเอิญโลกกลม

บรรยากาศในร้านอาหารเงียบอยู่พักใหญ่เพราะต่างฝ่ายต่างไม่ยอมพูดความรู้สึกออกมา ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างที่ปราชญ์ไม่รู้ตัว

จากที่ตั้งใจให้เป็นเพียงการตอบแทนกลายเป็นบทสนทนาพี่ผ่อนคลายลง ความเงียบและความอึดอัดหายไปทีละน้อย เขาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่มือของตัวเองเอื้อมไปตักกับข้าว แล้วเลื่อนจานมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ