บทที่ 21 แผนการอันแยบยล

ห้องสอบสวนชั้นในของโรงพยาบาลไฟสีขาวสว่างจ้าและไร้ความปรานี เกล้าแก้วนั่งหลังตรง มือวางบนตัก นิ้วมือเย็นเฉียบ ทั้งที่แอร์ไม่ได้แรงขนาดนั้น หัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะกลัวความผิด แต่เพราะไม่เข้าใจ

“ขอให้เล่าเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นอีกครั้งนะครับ” เสียงอาจารย์แพทย์ฝ่ายบริหารนิ่งเรียบ ไม่มีอคต...