บทที่ 24 ผ่านด่าน

ทันทีที่ประตูห้องนั่งเล่นเปิดออก เกล้าแก้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังก้าวเข้าไปในพื้นที่ที่ถูกวัดค่าอย่างเงียบเชียบ เธอยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนซึ่งเธอคิดว่าคือบิดามารดาของเขา ปิ่นมุกนั่งอยู่ตรงกลางโซฟา หลังตรง ผมเกล้าเรียบ เสื้อผ้าสีอ่อนที่ดูไม่มีพิษภัย แต่สายตาคู่นั้นไล่เรียงทุกความไม่มั่นใจของคนท...