บทที่ 25 เธอต้องพัง

อิงดาวนั่งอยู่คนเดียวในห้องที่ไฟไม่สว่างนัก

มือถือวางอยู่บนโต๊ะ หน้าจอเปิดค้างที่ชื่อเกล้าแก้ว ชื่อที่ทำให้ชีวิตเธอพัง ชื่อที่ทำให้ทุกอย่างที่เคยได้มาอย่างง่ายดายหายไปในพริบตา ริมฝีปากของอิงดาวยกขึ้นเล็กน้อย

“ถ้าฉันพัง” เธอพึมพำกับตัวเอง “เธอก็ต้องพังเหมือนกัน” อิงดาวไม่ใช่คนใจร้อน เธอเรียนรู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ