บทที่ 33 พี่ว้าก

เสียงไดร์เป่าผมดังแข่งกับเสียงกรี๊ดของพาฝันตั้งแต่หกโมงเช้า

“แกกกกก พราวฟ้า ฉันบอกเลยนะ คนอะไรไม่รู้ หล่อแบบไม่ต้องพยายามอะ!” พราวฟ้าที่กำลังนั่งพับเสื้อผ้าอยู่ปลายเตียงถอนหายใจเบาๆ เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ตั้งแต่เพื่อนรูมเมทกลับมาจากกิจกรรมรับน้องเมื่อคืน

“นี่แกเล่ารอบที่…ห้าแล้วนะ” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ