บทที่ 38 เก็บทรงไม่อยู่

หลังเหตุการณ์เมื่อเย็นพร้าวฟ้าไม่กลับมานั่งรวมกลุ่มอีกเลย กิจกรรมกลางคืนยังดำเนินต่อ เสียงหัวเราะยังดังเหมือนเดิม แต่สำหรับปริญทุกอย่างเงียบไปหมด เขามองหาเธอโดยไม่รู้ตัว

“หาใครวะ” วารินถาม ปริญตอบทันที

“เปล่า” แต่สายตายังสแกนพื้นที่ไม่หยุด จนกระทั่งพาฝันเดินผ่าน ปริญเรียกทันที

“พาฝัน” เด็กปีหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ